tag:blogger.com,1999:blog-24434281294268479602011-11-06T20:59:41.545-08:00Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟΣΟ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΧΡΩΜΑΤΑ.Ο ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ;Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.comBlogger361100tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-28127711001375607712011-07-13T16:49:00.000-07:002011-07-14T15:55:08.443-07:00Τέσσερις ρόδες για τη μοναξιά σου<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WLJHSlMvsYo/Th9zkpqJ8GI/AAAAAAAAAj4/K2lV239EcO4/s1600/104_0596.JPG" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="400" width="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-WLJHSlMvsYo/Th9zkpqJ8GI/AAAAAAAAAj4/K2lV239EcO4/s400/104_0596.JPG" /></a></div><br />(picture taken by me)<br /><br /><br /><br /><br /><br />Μου ζήτησες να σταματήσω για ένα λεπτό,<br />ήθελες να αφουγκραστείς την ευτυχία<br />ενώ εγώ ήθελα να την κρατήσω στα χέρια μου<br />Ίσως φταίει που δεν πίστεψα ποτέ μου σε ιδέες, μόνο σε κορμιά<br /><br />Αποκλείεται να είναι τόσο σιωπηλή η ευτυχία.<br />Και αν πάλι ήταν αθόρυβη αυτό που έκανες ήταν μάταιο,<br />Για μένα, αν είχε φωνή θα ήταν η δικιά σου,<br />τα πρωινά, όταν πλησίαζες χαμηλόφωνα και με ρώταγες τι συμβαίνει.<br />Έτσι μιλούσες σε ό,τι αγαπούσες.<br />Και αν πάλι συνέβαινε κάτι, τόσο τραγικό&ανόητο, όσο ο έρωτας μου για σένα <br />Αυτή τη φωνή θα ήθελα να ακούσω.<br /><br />Μου ζήτησες να σταματήσω για ένα λεπτό,<br />δεν άκουγα κανένα χτύπο στο κορμί σου.<br />Συναισθηματικά ανάπηροι και οι δυο,<br />ξαπλωμένοι και ανήμποροι να ακούσουμε ο ένας τον άλλον καταλάβαμε, ότι<br />δεν μοιραστήκαμε τίποτα περισσότερο από το ίδιο κρεβάτι,<br />την ίδια μοναξιά,<br />πλάι-πλάι.<br />Μην ανησυχείς, όμως, δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα για αυτήν<br />Είναι γενετίσια και αθεράπευτη.<br /><br />Και τώρα που μιλάς μόνο στις γάτες σου<br />και εδώ δεν υπάρχει πια τίποτα για μένα,<br />μόνο δρόμοι και κορμιά που έχω περπατήσει <br />απομακρύνομαι με κέρινα αυτιά.<br /><br />ΥΓ: Δικαιούμαστε σύνταξη από το ΙΚΑ τουλάχιστον.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2812771100137560771?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-79942663892096781852011-03-26T10:05:00.000-07:002011-03-26T10:05:15.916-07:00Το τραγούδι των χαμένων εραστών<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-nrXe2vfl9i8/TY4Yf-FU8sI/AAAAAAAAAhs/Dt8D0s8SYnY/s1600/elen-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nrXe2vfl9i8/TY4Yf-FU8sI/AAAAAAAAAhs/Dt8D0s8SYnY/s400/elen-2.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">Berlin, January 2011. All rights reserved.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i>Στα δυο βήματα που μας χώριζαν κατάφερα να χωρέσω όλους τους κτύπους της καρδιάς μου. </i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Παρόλο που δεν θυμόμουν ούτε ένα χάδι σου ήμουν σίγουρη ότι κάποτε υπήρξαμε εραστές.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κάποτε εραστές, τώρα ξένοι που περπατούν άνευρα στον ίδιο δρόμο.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Τα λόγια που σου είπα, τώρα είμαι έτοιμη να τα επαναλάβω σε κάποιον άλλον. </div><div style="text-align: center;">Αυτά τα λόγια δεν είναι απλά το τραγούδι της Μισέλ.</div><div style="text-align: center;">Αυτό είναι το τραγούδι όλων των χαμένων εραστών</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το τραγούδι των ξένων. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Των ξένων που με μάτια τους εξερευνούν άνευρα για μερικά δευτερόλεπτα τα δικά σου και άδεια πια γεμίζουν το κενό τους με δάκρυα. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">*Ά-νευ-ρα, η αγαπημένη λέξη της εβδομάδας.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">*Μισέλ ακα Chinawoman. Lovers are strangers. </div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7994266389209678185?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-73460557331116793222011-03-25T14:20:00.000-07:002011-03-25T14:22:35.214-07:00Αλλάζεις<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-aTnVk15NjgQ/TY0G4wbznJI/AAAAAAAAAho/3vJT9PmqqOc/s1600/184217_1818712060524_1021819120_2115650_7996327_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://lh4.googleusercontent.com/-aTnVk15NjgQ/TY0G4wbznJI/AAAAAAAAAho/3vJT9PmqqOc/s400/184217_1818712060524_1021819120_2115650_7996327_n.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><br />'Εχω παρατηρήσει ότι όσο είμαι μαζί σου, γίνομαι ολοένα και πιο λακωνική<br />με ρωτάς τι κάνω και απαντώ μαλάξεις στην καρδιά μου<br />τόσο κοντά στη ζωή, τόσο δίπλα στο θάνατο.<br /><br /> Έχω παρατηρήσει ότι όσο είσαι μαζί μου, αποφεύγεις ολοένα και πιο πολύ να δώσεις απαντήσεις<br /> Κάθεσαι μπροστά στη φωτιά με το τσιγάρο στο χέρι και αναρωτιέμαι αν τα χρειάζεσαι και τα δυο<br />ή απλά θολώνεις το τοπίο<br />ζεις τη ζωή σου σαν ξένος ή ζεις μια ξένη ζωή<br />Καταλήγουμε να παίζουμε κρυφτό<br /> ανάμεσα σε άδεια πρωινά και μοναχικές νύχτες.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7346055733111679322?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-5701145464458882792011-03-25T14:10:00.000-07:002011-03-25T14:10:03.981-07:00Closer<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh6.googleusercontent.com/-CIhiRbfs4Co/TY0D13ZpYOI/AAAAAAAAAhk/XOQODYyr52s/s1600/100_0262.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="https://lh6.googleusercontent.com/-CIhiRbfs4Co/TY0D13ZpYOI/AAAAAAAAAhk/XOQODYyr52s/s400/100_0262.JPG" width="400" /></a></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><i>Φοβάμαι τις μέρες που θα σταματήσω να μιλάω</i></div><div style="text-align: center;"><i>θα μπορώ ακόμα να μιλάω αλλά δε θα θέλω</i></div><div style="text-align: center;"><i>δε θα το αρνούμαι ούτε θα το αποδέχομαι</i></div><div style="text-align: center;"><i>απλά θα συμβαίνει</i></div><div style="text-align: center;"><i>και οι άνθρωποι που θα κινούνται γύρω μου</i></div><div style="text-align: center;"><i>θα είναι απλές φιγούρες σε ένα έργο που δε θα πλήρωνα ποτέ για να δω.</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-570114546445888279?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-32847824100714109622011-03-25T08:32:00.000-07:002011-03-25T14:10:59.565-07:00charming but not charmer<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-RFl8tdBw9Kw/TYy1WA_j3vI/AAAAAAAAAhg/3l8tbjHJzW4/s1600/les+amants+reguliers.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://lh4.googleusercontent.com/-RFl8tdBw9Kw/TYy1WA_j3vI/AAAAAAAAAhg/3l8tbjHJzW4/s320/les+amants+reguliers.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><i>Και να σκεφτείς ότι θα μπορούσες να τα αλλάξεις </i><br /><i>όλα </i><br /><i>απλά με μια σου λέξη...</i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-3284782410071410962?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-23300869567831086892011-02-23T14:06:00.000-08:002011-02-23T14:06:10.346-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-hMWgMPXBx2U/TWWEacjsPVI/AAAAAAAAAhc/eqDLsRzIPmE/s1600/two+people+the+lonely+ones.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="285" src="http://3.bp.blogspot.com/-hMWgMPXBx2U/TWWEacjsPVI/AAAAAAAAAhc/eqDLsRzIPmE/s400/two+people+the+lonely+ones.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Κοιτάμε τη θάλασσα και η θάλασσα είναι ανάμεσα μας.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Δεν προσπαθούμε, ματαιοπονούμε.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2330086956783108689?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-63640269550728020762010-12-16T07:37:00.000-08:002011-03-27T16:10:23.578-07:00steal life / still life<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-82lFstTpBUw/TY_DravRSQI/AAAAAAAAAh0/tYBbO_B7ZnU/s1600/e1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="398" src="http://1.bp.blogspot.com/-82lFstTpBUw/TY_DravRSQI/AAAAAAAAAh0/tYBbO_B7ZnU/s400/e1.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">Aperitif, Athens, 2011. All rights reserved.</div><br /><br />Το να γράφεις είναι σαν να περπατάς τα βράδια ζικ -ζακ στα στενά της Πλάκας<br />Σου δίνει μια απίστευτη αίσθηση ασφάλειας<br />Εδώ τίποτα δε μπορεί να πάει στραβά<br /><br />Περπατάς χέρι χέρι με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον σου<br />χωρίς καμία διάθεση εθνικισμού και πατριδολαγνίας<br /><br />Με αυτούς δε σε ενώνει τίποτα περισσότερο από αυτό που σε ενώνει με τους γονείς σου<br />Μια ληξιαρχική πράξη γεννήσεως<br />που ταξιδεύει στο παρελθόν<br />χαράσσεται σε πλάκες, παπύρους, χαρτί, software<br /><br />'Εχεις γίνει ρηχή και αυτό ακούγεται σε κάθε γουλιά καφέ<br />σε κάθε τζούρα στο υπενθυμίζει<br />μεγενθύνεται μέσα στο καθρέφτη<br />και καταλήγει να σε ξυπνάει τα βράδια<br />να γίνεται το δηλητήριο που παίρνεις για πρωινό<br /><br />Η ενοχή<br />κληροδότημα που δεν αρνήθηκες<br />αποφάσισες να χτίσεις πάνω στους σκελετούς τους<br />πριν καν γίνουν σκόνη<br />και σε τιμωρούν.<br /><br />ή όλα είναι στο μυαλό σου<br />τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη<br />τα χτυπήματα στην πόρτα<br />αμφισβητείς και τα χτυπήματα στην καρδιά<br />υπαρξιακός παρωξισμός<br /><br />Γράφεις και φοράς παρωπίδες<br />επαναλαμβάνεις τις προηγούμενες μέρες<br />κρύβεσαι από τη ζωή<br />κάνεις ότι κοιμάσαι<br />και αυτή μπαίνει σαν κλέφτης<br />παίρνει ότι θέλει και σε αφήνει ζωντανό<br />σε ένα άδειο σπίτι<br />μόνο που αυτό το σπίτι ήταν η ζωή σου<br /><br /><br />προσπάθησε να κοιμάσαι λιγότερο...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-6364026955072802076?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-74315524160730810172010-11-30T17:19:00.000-08:002010-11-30T18:02:42.703-08:00Δευτερόλεπτα χωρίς οξυγόνο<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TPWrfx7gU8I/AAAAAAAAAhM/we0kABSd6HY/s1600/i+hate+you.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="187" src="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TPWrfx7gU8I/AAAAAAAAAhM/we0kABSd6HY/s400/i+hate+you.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i>Κι όσο μου στερούσες το οξυγόνο <br />εγώ ρουφούσα τη νικοτίνη σου<br />και ανέπνεα<br /><br />Μέσα στον καπνό <br />λιγότερη διάφανη από πριν<br />παρατηρούσα κάθε μπλε γραμμή <br />κάθε φλέβα<br />κάθε ραγισμένο αγγείο<br /><br />Ενας πίνακας <br />άσπρο, κόκκινο και μπλε<br />ζεστό καφέ</i><br /></div><div style="text-align: center;"><i>θόλωνα το χάρτη σου <br />να μην επιστρέψεις σπίτι</i></div><div style="text-align: center;"><i>να μη με βρεις εκεί</i><br /><i><br />Ένα λεπτό καθαρότητας<br />ένας λεπτός χρόνος πριν το σοκ του πραγματικού<br />πριν την υστερία <br />ή πριν την επιστροφή<br />στη ζεστή αγκαλιά της ολόπεπλης νεφέλης μου<br /><br />Να μη σημασιοδοτώ τίποτα<br />να κρατάω το τρενάκι στο χέρι<br />να ζυγίζω το βάρος του<br />όχι τη βαρύτητα του<br /><br />Το θυσιάζω<br />τώρα που δε σημαίνει ότι με αγαπάς<br />παρά μόνο ότι κάποτε το έκανες<br /><br />Ξύνει μόνο την επιφάνεια<br />αυτή που συνήθως ξέσκιζε <br />τώρα</i></div><div style="text-align: center;"><i>τώρα είναι σκληροτράχηλη<br /><br />ο πόνος είναι τόσο μακρινός<br />τον αγγίζω μα δε με αγγίζει<br />τον βιώνω σχεδόν ευχάριστα<br />ηδονικά<br /><br />Καμιά πλημμύρα<br />ούτε μια σταγόνα δεν έριξε φέτος<br />η ατμόσφαιρα είναι ξηρή<br />το ίδιο και ο λαιμός μου<br /><br />Σβήνει </i><br /><i>χωρίς οξυγόνο<br />διαβάζει το χάρτη<br />ετοιμάζεται να επιστρέψει σπίτι <br /> </i><br /><i>Είναι άδειο. </i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7431552416073081017?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-82513497092087188732010-08-15T18:53:00.003-07:002011-03-27T16:20:14.391-07:00Play along<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_UpqGTvSHbo/TY_FqiVvWoI/AAAAAAAAAh8/t1fawUvvd04/s1600/100_0051.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-_UpqGTvSHbo/TY_FqiVvWoI/AAAAAAAAAh8/t1fawUvvd04/s320/100_0051.JPG" width="240" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dNa87DCHxlQ/TY_FOEUzDzI/AAAAAAAAAh4/JXcFmfaJsNM/s1600/100_0047.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-dNa87DCHxlQ/TY_FOEUzDzI/AAAAAAAAAh4/JXcFmfaJsNM/s320/100_0047.JPG" width="257" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><link href="file:///C:%5CUsers%5CD85F%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style>
<!--
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
{size:595.3pt 841.9pt;
margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"> Berlin, January 2011. All rights reserved.</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Δε σου μιλάω τελευταία</div><div class="MsoNormal">Κουράζομαι να προφέρω λέξεις που δεν εννοώ</div><div class="MsoNormal"> Απλά συμφωνώ με όσα λες </div><div class="MsoNormal">Ώσπου να βρω αυτά που θέλω να πω</div><div class="MsoNormal"><i><span lang="EN-US">I just play along <o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Έχουν μεγάλη σημασία οι λέξεις τελευταία</div><div class="MsoNormal">Για αυτό δε λέω καμία<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αλλά τις ζυγίζω μια-μια</div><div class="MsoNormal">Οι μικρές αποκλίσεις γίνονται μεγάλες προκλήσεις</div><div class="MsoNormal"><i><span lang="EN-US"><span style="font-size: x-small;">I just play along </span><o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Είναι ένα παιχνίδι που μου κρατάει συντροφιά τα βράδια</div><div class="MsoNormal">Να βρω ακριβώς τις λέξεις που ψάχνω να σου πω</div><div class="MsoNormal">Παιδικό παιχνίδι</div><div class="MsoNormal">Όπως όταν προέβλεπες κάτι και γινόταν <span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><i><span lang="EN-US"><span style="font-size: x-small;">I just play along </span><o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Θερίζω την οργή μου πάνω από τα πλήκτρα </div><div class="MsoNormal">Ή γεμίζω το χαρτί με υπολείμματα γομολάστιχας</div><div class="MsoNormal">Σβήνω απανωτά κάθε λέξη μέχρι να φτάσω στη μια που περικλείει το πρόβλημα</div><div class="MsoNormal">Αλλά διόλου δε το λύνει<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><i><span lang="EN-US"><span style="font-size: x-small;">I just play along </span><o:p></o:p></span></i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Αν χάραζες πάνω μου μια μνήμη </div><div class="MsoNormal">Θα ήταν εύκολο να βρω τις αποδείξεις </div><div class="MsoNormal">Να θυμηθώ τις απαντήσεις</div><div class="MsoNormal">Τις λέξεις </div><div class="MsoNormal">Και έτσι να μπορέσω να τις ξεχάσω<span lang="EN-US"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal">Είναι η σειρά μου να παίξω και εσύ να κοιτάς </div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><b style="color: #e06666;">Play along</b><o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-8251349709208718873?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-31857834035471057092010-07-08T16:21:00.000-07:002010-07-10T12:55:35.459-07:00Παθογενείς τριγμοί<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDZcl66HtLI/AAAAAAAAASw/LFsMvfHhbF4/s1600/h+oraia+koimomenh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="282" src="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDZcl66HtLI/AAAAAAAAASw/LFsMvfHhbF4/s400/h+oraia+koimomenh.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDZeWLipHUI/AAAAAAAAAS4/sxSjg8UeQJ8/s1600/afrodith+bday.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDZeWLipHUI/AAAAAAAAAS4/sxSjg8UeQJ8/s400/afrodith+bday.jpg" width="286" /></a></div><div style="text-align: center;"> <span style="font-size: x-small;"><b><i style="color: #e06666;">My model: <a href="http://ofmoonsbirdsandmonsters.blogspot.com/">Aphrodite.</a></i></b></span></div><br /><div style="color: #444444; text-align: center;">Καραδοκούσε από το ανοιχτό παράθυρο</div><div style="color: #444444; text-align: center;">που έβλεπε στο μεγάλο σαλόνι με τα βαριά έπιπλα και τις πορφυρές κουρτίνες</div><div style="color: #444444; text-align: center;">που άλλοτε θα έντυναν την Σκάρλετ Ο' Χάρα</div><div style="color: #444444; text-align: center;">αλλά αυτό ήταν πριν τα πάρει όλα ο άνεμος</div><div style="color: #444444; text-align: center;">......</div><div style="color: #444444; text-align: center;">Σχεδίαζε να μπει μέσα όταν το σπίτι θα ήταν άδειο</div><div style="color: #444444; text-align: center;">δε σκέφτηκε ποτέ να χτυπήσει το κουδούνι</div><div style="color: #444444; text-align: center;">το σπίτι αυτό ήταν πάντα φιλόξενο </div><div style="color: #444444; text-align: center;">κατά την είσοδο τουλάχιστον</div><div style="color: #444444; text-align: center;">μετά βιαζόταν να σε διώξει</div><div style="color: #444444; text-align: center;">κι εκείνοι οι θόρυβοι στη σκεπή δεν ήταν τα κουνάβια </div><div style="color: #e06666; text-align: center;"><i>παθογενείς τριγμοί</i></div><div style="color: #e06666; text-align: center;"><i>εκκινούν από μέσα σου και δονούν τη σκεπή</i></div><div style="color: #444444; text-align: center;">και η νύχτα δεν είναι πια μαγική</div><div style="color: #444444; text-align: center;">.....</div><div style="color: #444444; text-align: center;">Κοιμάσαι στην άκρη του κρεβατιού</div><div style="color: #444444; text-align: center;">όπως έκανα όταν ήμουν παιδί</div><div style="color: #444444; text-align: center;">για να μπορώ να φεύγω εύκολα</div><div style="color: #444444; text-align: center;">για να με διώξουν πιο εύκολα</div><div style="color: #444444; text-align: center;">στριφογυρίζω για να στριφογυρίσεις</div><div style="color: #444444; text-align: center;">αν γυρίσεις και δεις το πρόσωπο μου</div><div style="color: #444444; text-align: center;">το μεγάλο χαμόγελο</div><div style="color: #444444; text-align: center;">τη θλίψη στα μάτια</div><div style="color: #444444; text-align: center;">ίσως να σκεφτείς κάτι άλλο από σένα</div><div style="color: #444444; text-align: center;">Εμένα.</div><div style="color: #444444; text-align: center;"> .....</div><div style="color: #444444; text-align: center;">Και αν αποφασίσεις να το σκάσεις από αυτό το σπίτι </div><div style="color: #444444; text-align: center;">μην πεις ότι σε έδιωξε </div><div style="color: #444444; text-align: center;">έμεινες επισκέπτης</div><div style="color: #444444; text-align: center;">δε θέλησες ποτέ να γίνεις κάτοικος</div><div style="color: #444444; text-align: center;">να δεις τα άλλα δωμάτια</div><div style="color: #444444; text-align: center;">εκτός από τη μεγάλη σάλα </div><div style="color: #444444; text-align: center;">.......</div><div style="color: #444444; text-align: center;">Και αν αποφασίσεις να περπατήσουμε στην Εθνική </div><div style="color: #444444; text-align: center;">τα μεσάνυχτα</div><div style="color: #444444; text-align: center;">να στοιχειώσουμε άλλα στοιχεία</div><div style="color: #444444; text-align: center;">το ξέρω </div><div style="color: #444444; text-align: center;">θα με αφήσεις στη μέση </div><div style="color: #444444; text-align: center;">κουράστηκες και προτιμάς το οτοστόπ</div><div style="color: #444444; text-align: center;">.Καληνύχτα και καλή ξεκούραση.</div><div style="color: #444444; text-align: center;"><br /><object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ujSMK-rk4y4&hl=el_GR&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ujSMK-rk4y4&hl=el_GR&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-3185783403547105709?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-44921488422822187172010-07-03T15:44:00.000-07:002010-07-10T12:56:13.920-07:00Οι εραστές του απόλυτου τίποτα.<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TC-8VdWTSCI/AAAAAAAAARI/P3C5aDKjNhI/s1600/black+orchid.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TC-8VdWTSCI/AAAAAAAAARI/P3C5aDKjNhI/s400/black+orchid.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">(pictures by Adeline, <a href="http://wig-wag-bam.blogspot.com/">Black orchid</a>) </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Προσποιούμαστε τους εραστές </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">γιατί κουραστήκαμε να μεγαλώνουμε μόνοι...<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">p.s Πάντα μέσα μας είμαστε μόνοι. Αλλά όταν σε αφήνω να μου κρατάς το χέρι είναι σαν να μαθαίνω να περπατάω ξανά. Κανείς δεν έμαθε ποτέ να περπατάει μόνος του...Τώρα που στέκεσαι και πάλι όρθια, δε με χρειάζεσαι, μην απλώσεις τα χέρια, θα πιάσεις μόνο το κενό.<br /><br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Z_vqq6w3g9A&hl=el_GR&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Z_vqq6w3g9A&hl=el_GR&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-4492148842282218717?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-43278179493276472572010-06-15T15:56:00.000-07:002010-07-10T12:56:55.361-07:00Date with the sun/ Κορίτσια στον ήλιο<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TBgFBTmO1wI/AAAAAAAAAPY/DTV_e_EOaRk/s1600/Snapshot_20100616_15.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TBgFBTmO1wI/AAAAAAAAAPY/DTV_e_EOaRk/s400/Snapshot_20100616_15.jpg" width="400" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TBgEPxdQioI/AAAAAAAAAPQ/zbhMvcevRI8/s1600/Snapshot_20100616_11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TBgEPxdQioI/AAAAAAAAAPQ/zbhMvcevRI8/s400/Snapshot_20100616_11.jpg" width="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDjMIbphXGI/AAAAAAAAATA/1YJkrR73HXc/s1600/DSCN3020.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDjMIbphXGI/AAAAAAAAATA/1YJkrR73HXc/s400/DSCN3020.JPG" width="300" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDjMvnuEl2I/AAAAAAAAATI/fj5cSZsWnIc/s1600/DSCN3021.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TDjMvnuEl2I/AAAAAAAAATI/fj5cSZsWnIc/s400/DSCN3021.JPG" width="400" /></a></div><div style="text-align: center;">My model: Maria </div><br />Μπορείς μια μέρα να ανοίξεις τις κουρτίνες και να αφήσεις το φως να με ξυπνήσει<br />απλά να αφήσεις τον ήλιο να μου πει πρώτος καλημέρα <br />Μην είσαι εγωιστής, μπορείς να με φιλάς όλη μέρα ενώ εκείνος..<br />Του αρέσει να κινείται.<br />Να φεύγει συνέχεια αλλά πάντα να γυρνάει σε μένα.<br />Για αυτό μου αρέσει.<br /><br />Could you please one of these days open the curtains and just let the morning light wake me up<br />just let the sun tell me goodmorning first<br />don't be so selfish, it's you that will spend the day kissing me, not him<br />He likes moving<br />He's always gone but he returns to me<br />And i like the way he moves<br /><br />Άσε με να ξαπλώσω στον καναπέ και να διαβάζω όλη μέρα<br />γυρνάς, στριφογυρνάς<br />έκανα καιρό να βολευτώ σε αυτή τη θέση<br />είναι σαν και εσένα με το πάρκιν<br />έκανες πολλές φορές το γύρο του τετραγώνου για να βρεις μια θέση<br />και ίσως την ίδια την προσπέρασες πολλές φορές<br />Σε κάποιους απλά παίρνει περισσότερο.<br /><br />Just let me lye on the sofa the whole day and read<br />i took me so long to find the perfect position<br />to feel confortable<br />it's like you when you try to park your car<br />you make many times the round before you find the right spot <br />and maybe you have passed over and over this many times before<br />It just takes more time to some people<br /><br />Μη μου κλείνεις τις κουρτίνες <br />έχω ραντεβού με τον ήλιο<br />για να μένω πρέπει πάντα να μπορώ να φεύγω<br />Μη φοβάσαι, κοίτα το πρωι δίπλα σου<br />θα είμαι πάντα στην ίδια θέση.<br /><br />Just don't<br />don't close the curtains<br />i have a date with the sun<br />to stay i have to be free to go<br />don't worry, look next to you in the morning<br />i will be in the same spot.<br /><br /><div style="text-align: center;"><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZdpkwPPfLyA&hl=el_GR&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZdpkwPPfLyA&hl=el_GR&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-4327817949327647257?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-15844251335037427042010-06-07T16:28:00.000-07:002010-07-10T12:57:43.829-07:00O δικός σου δρόμος<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TA2AJnNFBUI/AAAAAAAAAO4/-4K9OHUuuKs/s1600/fudgemay2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TA2AJnNFBUI/AAAAAAAAAO4/-4K9OHUuuKs/s400/fudgemay2.jpg" width="298" /></a></div><div style="text-align: center;"><i>*Obviously not my picture. </i><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;">Χρειάζομαι εκείνες τις μέρες που δίνεις αναφορά μόνο στον εαυτό σου</div><div style="text-align: center;">αναφορά προόδου</div><div style="text-align: center;">σειρά σειρά</div><div style="text-align: center;">και όταν τις συναρμολογείς μαζί</div><div style="text-align: center;">έχεις το δικό σου παζλ </div><div style="text-align: center;">το κορνιζάρεις</div><div style="text-align: center;">όχι δε το κορνιζάρεις στο σαλόνι</div><div style="text-align: center;">μόνο στο δωμάτιο σου</div><div style="text-align: center;">ή καλύτερα μέσα στη ντουλάπα </div><div style="text-align: center;">κάπου να μη το δουν</div><div style="text-align: center;">να μη το φορτίσουν με το εγώ τους</div><div style="text-align: center;">να μη το κάνουν δικό τους</div><div style="text-align: center;">να σου αφήσουν επιτέλους κάτι μόνο δικό σου</div><div style="text-align: center;">τους τα παραχώρησες όλα</div><div style="text-align: center;">όλα </div><div style="text-align: center;">όλα εκτός από το δρόμο</div><div style="text-align: center;">τουλάχιστον εκεί μπορείς να τρέξεις</div><div style="text-align: center;">και όταν τρέχεις είσαι χαρούμενη</div><div style="text-align: center;">μόνο όταν τρέχεις είσαι χαρούμενη..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-1584425133503742704?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-29703141503605296182010-06-04T17:19:00.000-07:002010-07-10T12:58:52.010-07:00you can't escape from yourself<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TAmXqWoBjOI/AAAAAAAAANw/gDYtAELa9x4/s1600/IMG_0845.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/TAmXqWoBjOI/AAAAAAAAANw/gDYtAELa9x4/s400/IMG_0845.JPG" width="193" /></a></div><div style="color: #e06666; text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><i> (picture taken by me)</i></span></b></div><div style="text-align: center;"><i><br /></i></div><div style="text-align: center;"><i>Οι περισσότερες σκέψεις </i></div><div style="text-align: center;"><i>βουβές σκέψεις</i></div><div style="text-align: center;"><i>με το θόρυβο της σιωπής</i></div><div style="text-align: center;"><i>εμφανίζονταν την ώρα που περπατάω</i></div><div style="text-align: center;"><i>απρόσκλητες κυρίες</i></div><div style="text-align: center;"><i>πάρτι κράσερ</i></div><div style="text-align: center;"><i>κυδαθηναίων</i></div><div style="text-align: center;"><i>το ξέρω αυτό το δρόμο</i></div><div style="text-align: center;"><i>για δευτερόλεπτα κλείνω τα μάτια </i></div><div style="text-align: center;"><i>θα μπορούσα να φτάσω έτσι ως το σπίτι</i></div><div style="text-align: center;"><i>με τον αέρα που δημιουργούν τα αμάξια στη συγγρού</i></div><div style="text-align: center;"><i>τα φώτα</i></div><div style="text-align: center;"><i>τα φώτα που σε ζαλίζουν ως την πόρτα</i></div><div style="text-align: center;"><i>η ταχύτητα </i></div><div style="text-align: center;"><i>όταν σε παρασύρει</i></div><div style="text-align: center;"><i>η ταχύτητα </i></div><div style="text-align: center;"><i>αν κλείσεις τα μάτια και εσύ και ευχηθείς να εμφανιστεί ένας τοίχος</i></div><div style="text-align: center;"><i>μπορεί να συναντηθούμε</i></div><div style="text-align: center;"><i>η σύγκρουση</i></div><div style="text-align: center;"><i>το βάρος ένος τοίχου επάνω σου</i></div><div style="text-align: center;"><i>το βάρος σου πάνω στο σώμα μου</i></div><div style="text-align: center;"><i>δε θα σε καλέσω</i></div><div style="text-align: center;"><i>αλλά θα σε δεχτώ</i></div><div style="text-align: center;"><i>και θα σε θρέψω</i></div><div style="text-align: center;"><i>γάλα</i></div><div style="text-align: center;"><i>πάντα επιστρέφεις εκεί</i></div><div style="text-align: center;"><i>πάντα γίνεσαι αυτό που είσαι</i></div><div style="text-align: center;"><i>χωρίς μικρά αντικείμενα α και χωρίς φιλοσόφους</i></div><div style="color: #e06666; text-align: center;"><i>το ήξερες ήδη ότι δε μπορείς να ξεφύγεις όχι από τη μοίρα αλλά απο εσένα...</i><br /><br /><br /><br /><i>p.s </i><span style="font-size: small;">Όχι πραγματικό. πραγματικότητα. όχι φαντασιακό, φαντασία και όχι συμβολικό, σύμβολο.τα βράδια χωρίς αισθητική και ψυχανάλυση.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2970314150360529618?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-44004040110245453362010-04-01T08:50:00.000-07:002010-08-15T19:06:28.555-07:00Sister of mercy<div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S7TCmba4maI/AAAAAAAAALg/osCABFmGz84/s1600/scheynius.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="268" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S7TCmba4maI/AAAAAAAAALg/osCABFmGz84/s400/scheynius.jpg" width="400" /></a></div><b>picture by Lina Scheynious</b><br /><b> </b><br /><b> </b></div><div style="text-align: center;"><b>C</b>utting up your hair</div><div style="text-align: center;">your hair grow everywhere</div><div style="text-align: center;">they bloom each time more </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">and they are like a harvest</div><div style="text-align: center;">only i m not a farmer</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b>F</b>eeding you with a little spoon</div><div style="text-align: center;">food all over you</div><div style="text-align: center;">and it's going down, down, down</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">and this could be my baby's basket</div><div style="text-align: center;">only i m not a mother</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b>H</b>olding you close to my body</div><div style="text-align: center;">whisper you that everything is fine</div><div style="text-align: center;">it's your epilepsy, it's your old friend</div><div style="text-align: center;">knocking the door again</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">and this could be another syringe</div><div style="text-align: center;">only i m not a doctor<br /><br />I am a sister<br />a sister of mercy</div><div style="text-align: center;">and i m not going anywhere</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-4400404011024545336?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-80733151355653805962010-03-28T06:00:00.005-07:002010-07-10T13:00:30.643-07:00Oi περαστικοί<meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 10" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 10" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CUsers%5CD85F%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style>
<!--
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:12.0pt;
font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}
@page Section1
{size:595.3pt 841.9pt;
margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt;
mso-header-margin:35.4pt;
mso-footer-margin:35.4pt;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
</style> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i102.photobucket.com/albums/m91/elenstrange/P280310_1535-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://i102.photobucket.com/albums/m91/elenstrange/P280310_1535-1.jpg" width="400" /></a></div><div class="MsoNormal"> <b><span style="font-size: large;"> <span style="font-size: x-small;">Photo taken&edited by me. Shoes belong to Mary.</span></span></b></div><div class="MsoNormal"></div><div class="MsoNormal"><b><span style="font-size: large;"> Σ</span></b>τη γωνία του δρόμου πρόβαλε ένα σώμα που θα αναγνώριζε παντού ή σχεδόν παντού επειδή συνήθιζε να ξυπνάει δίπλα του πολλά χειμωνιάτικα πρωινά. Είναι παράξενο που ποτέ δε του είπε «καλημέρα, σε αγαπώ» και ακόμα πιο παράξενο που σκεφτόταν να του το πει τώρα. Το σώμα πλησίασε, απέκτησε τη μορφή σου και μια ασυνήθιστη θερμότητα. Μέχρι να αποφασίσει τις κινήσεις της, η μάζα των περαστικών από τη ζωή της την έκρυβε από έναν πρώην κάτοικο… της ζωής της. <i style="color: #a64d79;">Η αλήθεια είναι ότι από εδώ και πέρα και εσύ περαστικός θεωρείσαι.</i> ΄Έπεσαν σχεδόν ο ένας πάνω στον άλλον, κυριολεκτικά γιατί οι σκέψεις της εδώ και ώρα το είχαν κάνει.</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">«Καλημέρα, τι κάνεις» από δυο αμήχανες πλευρές.</div><div class="MsoNormal"><i>Ψωνίζω, καταναλώνω, γεμίζω το κενό με την απληστία μου, συμβιβάζομαι, σε κέρδισα, νομίζεις.<o:p></o:p></i></div><div class="MsoNormal">Αδιάφορες κουβέντες για τη δουλειά, τις σπουδές, κοινούς γνωστούς. <i><span style="color: #a64d79;">Ούτε λέξη για το παρελθόν, ούτε υπόνοια για το μέλλον, για το μέλλον δίπλα σε άλλους.</span></i></div><div class="MsoNormal"><i>Θα σου άξιζε να σε πληγώσω, προχώρησες πρώτη.<o:p></o:p></i></div><div class="MsoNormal"><i>Θα σου άξιζε να σε πληγώσω με αντικατέστησες με αυτό που μου στέρησες, την ανείπωτη λαχτάρα της σάρκας, χόρτασες την κορεσμένη σου δίψα σε ξένη πηγή.</i></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><i><o:p></o:p></i></div><div class="MsoNormal">Και ύστερα προσπέρασαν ο ένας των άλλων σαν δυο οχήματα που συναντήθηκαν στη διασταύρωση ενός δρόμου, κόρναραν και συνέχισαν.</div><div class="MsoNormal"><i><span style="color: #a64d79;">Ήμασταν συνένοχοι, τώρα είμαι εκτός παιχνιδιού.</span><o:p></o:p></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-8073315135565380596?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-14313653389594139142010-03-18T18:08:00.000-07:002010-06-07T16:30:16.091-07:00In between<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: x-small;"><i>Να έρχεσαι τις νύχτες.. </i></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S6LNVaQ53oI/AAAAAAAAAKY/bVwo2OKVDgI/s1600-h/PGkeiLSUylbps7g0DWFrQWeHo1_400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S6LNVaQ53oI/AAAAAAAAAKY/bVwo2OKVDgI/s320/PGkeiLSUylbps7g0DWFrQWeHo1_400.jpg" /></a></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: x-small;">... Να φεύγεις λίγο πριν χαράξει</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i><span style="font-size: large;">Ό</span>σο γρήγορα μπορείς να ξεπεράσεις την εικόνα της</i></div><div style="text-align: center;"><i>μετά από μήνες μέσα στο κορμί της</i></div><div style="text-align: center;"><i>τόσο εγώ αρνούμαι να την απωθήσω στα άδυτα της συνείδησης μου</i></div><div style="text-align: center;"><i>να την κρύψω σε εκείνο το ντουλάπι με τις ενοχές που δεν ανοίγω συχνά</i></div><div style="text-align: center;"><i>μόνο από λάθος,</i></div><div style="text-align: center;"><i>μόνο από ένα lapsus που περιμένει καιρό ξαπλωμένο στο ντιβάνι ανήσυχο </i></div><div style="text-align: center;"><i><br /></i></div><div style="text-align: center;"><i>θα κοιμηθούμε μαζί μα θα ξυπνήσουμε χωριστά</i></div><div style="text-align: center;"><i>δε θέλω να σε ξαναδώ στο φως της μέρας</i></div><div style="text-align: center;"><i>αρκεί να ξορκίζεις τους εφιάλτες μου τη νύχτα</i></div><div style="text-align: center;"><i>να μου επιτρέπεις να μη σκεφτώ, </i></div><div style="text-align: center;"><i>να μη βρω τις λέξεις,</i></div><div style="text-align: center;"><i>να μη κάνω γυμναστική μαζί τους....</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i>...όταν βλέπεις τα μάτια της δεν είναι σαν να αντικρίζεις τα δικά σου;</i></div><div style="text-align: center;"><i> είστε καθρέφτες που αντανακλούν αενάως το ίδιο σημαίνον </i></div><div style="color: #45818e; text-align: center;"><b><i>αν μπω ανάμεσα το μόνο που θα καταφέρω είναι να κοπώ</i></b></div><div style="text-align: center;"><i>ή να χαθώ σε έναν κόσμο από σημαίνοντα που δε σημαίνουν τίποτα για μένα</i></div><div style="text-align: center;"><i>και λίγα για εσάς</i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-1431365338959413914?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-72118940541411330102010-03-14T10:51:00.000-07:002010-07-10T12:54:57.042-07:00Δωμάτιο Πανικού<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S50h_ogKl7I/AAAAAAAAAKQ/8O2EXv8zIN4/s1600-h/by+the+sea.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S50h_ogKl7I/AAAAAAAAAKQ/8O2EXv8zIN4/s400/by+the+sea.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://i102.photobucket.com/albums/m91/elenstrange/DSCN3039-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://i102.photobucket.com/albums/m91/elenstrange/DSCN3039-1.jpg" width="400" /></a></div><br />Η πόρτα φρακαρισμένη με μια πολυθρόνα<br />και η ζωή σου αδειασμένη<br />αδειασμένη στο πάτωμα<br />με τις φωτογραφίες να σχηματίζουν ένα δρόμο<br />ένα δρόμο που έχεις περπατήσει <br />που τώρα ξαναπερπατάς<br />πάνω κάτω<br />για να βρεις το επόμενο βήμα<br />σκαλοπάτι<br />κι άλλο σκαλοπάτι<br />έχω πληγές στα πόδια μου<br />ίχνη σαρκικής πάλης<br />αυτά μπορείς να τα δεις,<br />όχι το πρόσωπο μου,<br />αυτό το κρύβω από ντροπή<br />με τις δυο παλάμες να το αγγίζουν σφιχτά<br /><br />Φοβάμαι ότι θα ανοίξω την πόρτα και θα το βρω άδειο<br />ό,τι νιώθω αλλοιώνει το περιβάλλον που ζω<br />το σπίτι που ζω<br />κι είναι τρομακτικό<br />να έχεις αντικλείδια για τη ψυχή μου<br />να έρχεσαι τα βράδια και να την αδειάζεις σιγά σιγά<br />αν θέλεις φόρτωσε τα όλα αυτή τη φορά<br />φόρτωσε τα επιτέλους και φύγε <br />θα περιμένω στο δωμάτιο πανικού<br /><br />δε περιμένω να με σώσει<br />μέσα στο μυαλό μου έχει ήδη προδώσει<br />με έχω προδώσει<br />σου φόρεσα μια ωραία στολή και σε έβγαλα στον κόσμο<br />σε έβαλα στον κόσμο μου, σου έδωσα ρόλο, λόγια, κόσμο στο θεωρείο<br />τώρα που η παράσταση τελείωσε ποιος θα μείνει να μαζέψει;<br /><br />ξεκόλλησα το όνομα μου από το κουδούνι<br />και άνοιξα ένα φως στο μπαλκόνι<br />ζω με το φόβο ότι αυτό το σπίτι με διώχνει από εδώ<br />διώχνει τους εραστές τα βράδια<br />τους φίλους τα πρωινά<br />στήνει παγίδες<br />τα πιάτα πέφτουν<br />τα ποτά χύνονται<br />η κολόνια έσπασε και μυρίζει όπως τα λουλούδια εκείνο το βράδυ<br />το dvd χάλασε αλλά στο μυαλό μου παίζει ακόμα <br />στο repeat...<br /><br />* my pictures<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7211894054141133010?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-73504121139445128682010-03-01T10:42:00.000-08:002010-03-01T10:54:14.166-08:00Για μια στιγμή μαζί σου<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S4wLVP7qAjI/AAAAAAAAAJg/-N2UqPasoKg/s1600-h/UU8sftjMck0ywllsFapDhFGko1_400.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S4wNT_k6x3I/AAAAAAAAAJw/ka2nOse6yPQ/s1600-h/11.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S4wNT_k6x3I/AAAAAAAAAJw/ka2nOse6yPQ/s320/11.jpg" /></a></div><br /><br /><i>ήθελε να τις σκίσει τα ρούχα, ήθελε να μπει όσο πιο γρήγορα μέσα της<br />ήθελε να τις δείξει πόσο μισεί που την αγαπάει <br />που τα βράδια δε μπορεί να κοιμηθεί και κάθεται και την κοιτάει<br />που περιμένει να ακούσει το όνομα του<br />και αυτή φωνάζει σε αγαπώ σε κάποιον άλλο...<br />θα ούρλιαζε και εγώ τι κάνω εδώ<br />ποιος είμαι; ο μαλάκας της ιστορίας;<br />Θα μείνεις εδώ μέχρι να επουλώσεις τις πληγές;<br />και εγώ τι πρέπει να κάνω να σου γλείφω το μουνί για να έρθει κάποιος άλλος να το ξεσκίσει;<br />γιατί κατα βάθος αυτό δε θες; να νιώσεις δυνατή και να πας με τον πρώτο που θα σε πείσει ότι μπορεί να σε πληγώνει κάθε βράδυ; </i><br /><i>Ένα συνεχές δράμα η ζωή σου και εγώ ζω μόνο μέσα από το κορμί σου.</i> <i> </i><br /><i>Για μια στιγμή μαζί σου.</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7350412113944512868?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-16847505587310975432010-02-04T16:55:00.000-08:002010-03-01T11:02:27.095-08:00κλάψε ρε τι σου ζητάνε(:P)<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S4wLw14y8hI/AAAAAAAAAJo/yk7sAXH2KkM/s1600-h/arielle.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S4wLw14y8hI/AAAAAAAAAJo/yk7sAXH2KkM/s320/arielle.jpg" /></a></div> <br /><br />Συνήθιζα να κλαίω στην κουζίνα τα βράδια από ρουτίνα<br /><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Ακουγόμουν από το φωταγωγό και ευτυχώς που οι γείτονες είχανε μωρό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Όταν μεγάλωσε κι αυτό αναγκάστηκα να αλλάξω σκηνικό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Και έτσι έκλαιγα στο μπάνιο κάτω από το καυτό νερό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Ήταν αναζωογονητικό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Και δε μιλάω για το νερό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Μου το κόψανε κι αυτό και πλενόμουν με αντισηπτικό </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Τέσσερις μήνες είχα να πληρώσω το λογαριασμό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Ξύπναγα βράδυ και δεν ήταν ανοιχτό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Κλείστηκα και στην ντουλάπα για να μην ακουστώ </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Μύριζα σκοροκτόνο και το παράτησα κι αυτό</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Τώρα προσπαθώ να κλάψω και δεν μπορώ </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Κι είναι ανησυχητικό </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Κάνω το σεξολόγο σου, το φίλο, τον τρελογιατρό </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Και αδιαφορώ </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Κάτι έχει νεκρώσει εδώ </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Ήσουν χαμένος μα συνέχισες να περιφέρεσαι εδώ </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Κάπου υπάρχει ένα λάθος σου μα δεν ήταν αυτό </div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Άφησες την αγάπη να με πάρει όμηρο και δε στο συγχωρώ</div><div class="MsoNormal" style="font-family: arial;">Και δε μπορώ να κλάψω πλέον για αυτό…</div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;">Για τη Δέσποινα και τους "εμπνευσμένους" μας νυχτερινούς διαλόγους.<br />Θέλω κάθε λέξη σου να τη βάλω σε στίχο ακόμα και αν δεν έχει ήχο.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-1684750558731097543?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-61092183556403892112010-02-01T14:03:00.000-08:002010-02-01T14:10:09.671-08:00I gave her my heart but she wanted my soul.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S2dQ-EEDgCI/AAAAAAAAAG4/15ah9dT_ozU/s1600-h/old+old+old.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S2dQ-EEDgCI/AAAAAAAAAG4/15ah9dT_ozU/s320/old+old+old.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433400502618652706" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">Ό</span>ταν μου ζητάς τη ψυχή μου, να ξέρεις...<br /><div style="text-align: right;"> ότι δε πουλιέται σαββατόβραδα πνιγμένη στο ποτό αλλά τα πρωινά της Δευτέρας με τη δουλειά και τις χίλιες υποχρεώσεις.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-6109218355640389211?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-62433451006488150052010-01-06T16:02:00.000-08:002010-01-06T16:13:53.184-08:00Fever 103<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S0UmI_jghII/AAAAAAAAAGw/y0wyRDDtP6s/s1600-h/shop-glove2.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/S0UmI_jghII/AAAAAAAAAGw/y0wyRDDtP6s/s320/shop-glove2.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423783262178804866" border="0" /></a>
<br /><div style="text-align: left;">
<br />
<br />
<br />...<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CD85F%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]-->εκείνη η μυρωδιά
<br />
<br /></div><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">ιδρώτας </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">κρύος, ζεστός, εναλλάξ<span style=""> </span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">τα σεντόνια ίδια για μέρες </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">τα άλλαζες αλλά τίποτα δεν άλλαζε</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">κλειστά παράθυρα και χυμένα δοχεία </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">φωνές από το δρόμο </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">χρειάζομαι μια άδεια </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">χρειάζομαι σωτηρία </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">πονάει ακόμα και το χαμόγελο που μου φέρνεις στα χείλη</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">είναι σαν δρόμος προς τη σταύρωση </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">κουδούνι- πόρτα – <span style=""> </span>σωτηρία</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">δε χτυπάει χάλασε </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">(καμία σωτηρία)</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">έπεσε η κολόνα</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">(καμία σωτηρία)</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">απεργεί η ΔΕΗ</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">(καμία σωτηρία)</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">μου κάνουν πλάκα τα παιδιά της γειτονιάς</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">δεν έρχεσαι </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">δε φτάνω τα φάρμακα </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">σε κούρασε αυτή η ιστορία</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">μιζέρια, αποχή, αδιαθεσία </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">το δωμάτιο μύριζε <span style=""> </span>οινόπνευμα και σεξ</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">τώρα μυρίζει οινόπνευμα και βιξ</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">δεν ήταν ποτέ ρομαντικό </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">τώρα σίγουρα δεν είναι </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">υπερβατικές φιγούρες</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">τούνελ, άγγελοι και φώτα</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">δεν πεθαίνεις αλλά τίποτα δεν είναι όπως πρώτα </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">υπάρχει σωτηρία, άλλη μια εγχείριση, άλλη μια ένεση </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">άλλη μια σχέση που σκοτώσαμε πριν πεθάνει </p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">«θα περιμένωμ μέχρι να ξαναρθείς, θα περιμένω»</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">το τεστ είναι θετικό, πεθαίνω</p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">(καμία σωτηρία)</p><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">
<br /></p><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">*Άσκηση πάνω στο Fever 103 της Sylvia Plath
<br /></p><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">
<br /></p>
<br /><div style="color: rgb(0, 0, 0);" class="poem-container"> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Pure? What does it mean? </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The tongues of hell </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Are dull, dull as the triple </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Tongues of dull, fat </span><span id="annotation-1" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">Cerberus<div style="display: none; left: 203px; top: 602.5px;" class="tooltip fixed"><p><strong>Cerberus</strong> a hound in Greek and Roman mythology that guards the gates of Hell (Hades), often represented with three heads</p></div></a></span><span id="annotation-1-text" style="display: none;"><strong>Cerberus</strong> a hound in Greek and Roman mythology that guards the gates of Hell (Hades), often represented with three heads</span> </div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Who wheezes at the gate. Incapable </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Of licking clean </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The </span><span id="annotation-2" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">aguey<div style="display: none; left: 95.5px; top: 672.9px;" class="tooltip fixed"><p><strong>aguey</strong> characterized by an acute fever, accompanied by shivering or shaking</p></div></a></span><span id="annotation-2-text" style="display: none;"><strong>aguey</strong> characterized by an acute fever, accompanied by shivering or shaking</span><span style="font-size:100%;"> tendon, the sin, the sin. </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The tinder cries. </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The </span><span id="annotation-11" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">indelible<div style="display: none; left: 102px; top: 708.1px;" class="tooltip fixed"><p><strong>indelible</strong> permanent</p></div></a></span><span id="annotation-11-text" style="display: none;"><strong>indelible</strong> permanent</span><span style="font-size:100%;"> smell </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Of a snuffed candle! </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Love, love, the low smokes roll </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">From me like </span><span id="annotation-3" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">Isadora’s scarves<div style="display: none; left: 187.5px; top: 702.5px;" class="tooltip fixed"><p><strong>Isadora’s scarves</strong> American dancer Isadora Duncan (1877-1927) had a known longing for flowing scarves. She died in a freak car accident, most likely by strangulation, when her long scarf wrapped around her neck became caught in one of the wheel spokes of the traveling car.</p></div></a></span><span id="annotation-3-text" style="display: none;"><strong>Isadora’s scarves</strong> American dancer Isadora Duncan (1877-1927) had a known longing for flowing scarves. She died in a freak car accident, most likely by strangulation, when her long scarf wrapped around her neck became caught in one of the wheel spokes of the traveling car.</span><span style="font-size:100%;">, I’m in a fright </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">One scarf will catch and anchor in the wheel, </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Such yellow sullen smokes </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Make their own element. They will not rise, </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">But </span><span id="annotation-4" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">trundle<div style="display: none; left: 96.5px; top: 884.1px;" class="tooltip fixed"><p><strong>trundle</strong> roll</p></div></a></span><span id="annotation-4-text" style="display: none;"><strong>trundle</strong> roll</span><span style="font-size:100%;"> round the globe </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Choking the aged and the meek, </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The weak </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span id="annotation-5" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">Hothouse<div style="display: none; left: 79.5px; top: 954.5px;" class="tooltip fixed"><p><strong>Hothouse</strong> a heated greenhouse where plants are bred</p></div></a></span><span id="annotation-5-text" style="display: none;"><strong>Hothouse</strong> a heated greenhouse where plants are bred</span><span style="font-size:100%;"> baby in its crib, </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The ghastly orchid </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Hanging its hanging garden in the air, </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Devilish leopard! </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Radiation turned it white </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">And killed it in an hour. </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Greasing the bodies of adulterers </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Like </span><span id="annotation-6" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">Hiroshima<div style="display: none;" class="tooltip fixed"><p><strong>Hiroshima</strong> Japanese industrial city which was the first of two cities hit with an atomic bomb by the U.S. in August 1945 to end World War II. Many survivors of the attack later died of radiation burns or sickness.</p></div></a></span><span id="annotation-6-text" style="display: none;"><strong>Hiroshima</strong> Japanese industrial city which was the first of two cities hit with an atomic bomb by the U.S. in August 1945 to end World War II. Many survivors of the attack later died of radiation burns or sickness.</span><span style="font-size:100%;"> ash and eating in. </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The sin. The sin.</span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Darling, all night </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">I have been flickering, off, on, off, on. </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The sheets grow heavy as a </span><span id="annotation-7" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">lecher’s<div style="display: none; left: 256px; top: 1200.9px;" class="tooltip fixed"><p><strong>lecher</strong> a person with strong sexual desires; lustful</p></div></a></span><span id="annotation-7-text" style="display: none;"><strong>lecher</strong> a person with strong sexual desires; lustful</span><span style="font-size:100%;"> kiss. </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Three days. Three nights. </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Lemon water, chicken </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Water, water make me retch. </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">I am too pure for you or anyone.</span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Your body </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Hurts me as the world hurts God. I am a lantern—— </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">My head a moon </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Of Japanese paper, my gold beaten skin </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Infinitely delicate and infinitely expensive. </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Does not my heat astound you! And my light! </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">All by myself I am a huge </span><span id="annotation-8" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">camellia<div style="display: none; left: 235px; top: 1464.9px;" class="tooltip fixed"><p><strong>camellia</strong> a plant native to Asia, with large flowers typically red or pink in color</p></div></a></span><span id="annotation-8-text" style="display: none;"><strong>camellia</strong> a plant native to Asia, with large flowers typically red or pink in color</span> </div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Glowing and coming and going, flush on flush. </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">I think I am going up, </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">I think I may rise—— </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">The beads of hot metal fly, and I love, I </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Am a pure </span><span id="annotation-9" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">acetylene<div style="display: none; left: 147.5px; top: 1588.1px;" class="tooltip fixed"><p><strong>acetylene</strong> a colorless, flammable gas that produces a high heat under pressure, used for torch welding and the cutting or purifying of metals</p></div></a></span><span id="annotation-9-text" style="display: none;"><strong>acetylene</strong> a colorless, flammable gas that produces a high heat under pressure, used for torch welding and the cutting or purifying of metals</span> </div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Virgin </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Attended by roses, </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">By kisses, by </span><span id="annotation-10" class="annotation" style="font-size:100%;"><a href="http://www.poetryfoundation.org/learning/poem-guide.html?poem_id=18682#" class="annotation-link">cherubim<div style="display: none; left: 162.5px; top: 1658.5px;" class="tooltip fixed"><p><strong>cherubim</strong> plural of “cherub”; high-ranking angels mentioned in the Bible, often depicted in paintings as winged babies or toddlers.</p></div></a></span><span id="annotation-10-text" style="display: none;"><strong>cherubim</strong> plural of “cherub”; high-ranking angels mentioned in the Bible, often depicted in paintings as winged babies or toddlers.</span><span style="font-size:100%;">, </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">By whatever these pink things mean! </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Not you, nor him </span></div><span style="font-size:100%;">
<br /></span><div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">Nor him, nor him </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">(My selves dissolving, old whore petticoats)—— </span></div> <div style="text-indent: -1em; padding-left: 1em;"><span style="font-size:100%;">To Paradise.</span></div> </div><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">
<br /></span></p><span style="font-size:100%;">* Φωτογραφία από το The shop around the corner του Lubitsch,1940.
<br /></span><p style="font-style: italic;" class="MsoNormal">
<br /></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-6243345100648815005?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-27156653600029776942009-11-12T15:35:00.000-08:002009-12-15T04:18:34.137-08:00Απεξάρτηση.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SwMLtEkh--I/AAAAAAAAAFI/X7Vpny2Rlk8/s1600/anna+kai+mikros+prigkipas.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SwMLtEkh--I/AAAAAAAAAFI/X7Vpny2Rlk8/s400/anna+kai+mikros+prigkipas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405176846723709922" border="0" /></a><br /><div align="justify"><br />Το τελευταίο τσιγάρο πριν τη μεγάλη απόφαση είχε κάτι από τη γεύση του πρώτου.<br />Φόβος και ενθουσιασμός. Ανασφάλεια και υπερηφάνεια. Μυστικότητα και επίδειξη.<br /><br /><br />Δυο γάμοι, δυο διαζύγια. Στο τρίτο στεφάνι δε θα με λυπόταν κανείς. Δραπέτευα από την ταράτσα της μιας και έμπαινα από το παράθυρο της άλλης. Κινδυνεύεις από τον εθισμό στην ασφάλεια.Και η ερώτηση πάτημα ακριβείας.<span style="font-size:78%;"><span style="font-family:lucida grande;">Όχι το μεγάλο δάχτυλο γαμώτο.<br /></span><br /></span>Είσαι ευτυχισμένη;<br /><br /><br />Ο κλήρος δεν είναι δίκαιος εδώ. Νόμος. Η αλληλεγγύη των συγκρατουμένων, υπερήφανα&αμετανόητα χαμένων, επέβαλλε να γλυτώσει ο καθαρότερος. "Κινδυνεύεις από τον εθισμό στην ασφάλεια εδώ"<br /><br />Θα μου κουνήσουν το μαντίλι, θα μου ακονίσουν τη λίμα, θα μου παραγγείλουν καλό καπνό...και καθώς μοιραζόμαστε το τελευταίο τσιγάρο,νιώθω να έχει κολλήσει στα χείλια και αυτό <span style="font-family:lucida grande;">και η ψυχή</span>.<br />"Κινδυνεύεις. Αλλά τουλάχιστον μπορείς να διαλέξεις το τέρας που θα σε καταβροχθίσει".<br /><br />Με τι θα έφευγα; Με αλεξίπτωτο;<br />Η ζωή θα με πέταγε από το παράθυρο. Θα της το κρατήσω μυστικό.<br /><br /><br />*my photo anna et le letit prince<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2715665360002977694?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-1253057308167934992009-11-08T14:48:00.000-08:002009-12-15T04:19:25.476-08:00Time ain't gonna cure you/Time doesn't give a shit.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SvdLVntjtFI/AAAAAAAAAEQ/hNWcNquxxEE/s1600-h/i+m+looking+for+someone+with+hands...jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SvdLVntjtFI/AAAAAAAAAEQ/hNWcNquxxEE/s400/i+m+looking+for+someone+with+hands...jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401869112863601746" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">(Παράξενοι ελκυστές)<br /><br /><br /></div><span style="font-family:georgia;">Χρόνο με το χρόνο θα ζω σε μικρότερο σπίτι</span><br /><span style="font-family:georgia;">Χρόνο με το χρόνο θα οδηγώ μικρότερο αυτοκίνητο ή και καθόλου</span><br /><span style="font-family:georgia;">Θα τρώω μικρότερες μερίδες, θα αδυνατίζω, θα παχαίνω, θα χαλαρώνω</span><br /><span style="font-family:lucida grande;">και η ιστορία θα καταγράφεται στο πρόσωπο μου, στα χέρια μου, στο αιδοίο μου..</span><br /><span style="font-family:lucida grande;">Τα μάτια μου θα βαθαίνουν, οι γραμμές θα πληθαίνουν</span><br /><span style="font-family:georgia;">Θα αναγκαστώ να κόψω το ποτό και το τσιγάρο</span><br /><span style="font-family:lucida grande;">ίσως και το διάβασμα</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Οι δίσκοι μου θα βρεθούν σαπισμένοι από τη βροχή, απούλητοι στην πλατεία Αβυσσηνίας</span>,<br /><span style="font-family:georgia;">στα στενά της Αθήνας που δε μπορώ πια να περπατήσω</span><br /><span style="font-family:lucida grande;">(θα πρέπει να απομνημονεύσω τα γυναικεία φωνητικά)</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Χρόνο με το χρόνο θα κάνω όλο και μικρότερα γράμματα και θα εξαντλώ κάθε περιθώριο της σελίδας</span><br /><span style="font-family:lucida grande;">(θα τα φυλάω στο στήθος μου κοντά στην καρδιά όπως η Ορλάντο</span>)<br /><br /><span style="font-family:georgia;">Δε θα ταξιδεύω, παρά μόνο με το μυαλό και δε θα σου αγοράζω πια δώρα για να με αγαπάς.</span><br /><br /><span style="font-family:georgia;">Χρόνο με το χρόνo χάσαμε πολύ χρόνο και τώρα είναι πια αργά για να ξεκινήσουμε από την αρχή.<br /><span style="font-size:85%;">Άσε με απόψε να επαναλάβω το όνομα σου στο ρυθμό της αναπνοής μου<br />αφού όλα τα υπόλοιπα ήταν μόνο μια δικαιολογία για τη φανταστική μας συνουσία.<br /></span></span><br />* *Το πρώτο μου αφισάκι**<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-125305730816793499?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-28456740956291738912009-10-28T17:50:00.000-07:002009-12-15T04:20:04.853-08:00Στριφογυρνά(ς) (σ)το μυαλό μου<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/Sujn2HmZKSI/AAAAAAAAAEI/3PD8ftjLdec/s1600-h/you+should+see+my+heart.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 318px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/Sujn2HmZKSI/AAAAAAAAAEI/3PD8ftjLdec/s320/you+should+see+my+heart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397819070342572322" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Η ζωή μου είναι γεμάτη<br />Τα βράδια στριφογυρνάω στο κρεβάτι<br />Καταδικασμένη να μου λείπει κάτι<br />Και αναρωτιέμαι αν είχε ουσία αυτή η συνουσία<br />Το κενό μου καταφέρνω να ντύνω με αξία<br /><br />Βάζω σημάδια για να πάω πάλι σπίτι<br />μετά από ένα άγριο ξενύχτι<br />και σε ακούω να μιλάς για αλλαγή<br />αλλά το κορμί σου είναι φυλακή<br /><br /><br />Γιατί ακόμα και όταν γυρνάς πάλι θα στριφογυρνάς<br />και όταν γράφεις με πονάς...<br /></div><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">ΥΓ: Οι ώρες μου είναι γεμάτες,η ζωή μου είναι άδεια.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2845674095629173891?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-17681772433302591912009-10-18T15:30:00.000-07:002009-10-18T15:36:19.924-07:00Oύτε καν προσπάθησες.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/StuYUdFTG8I/AAAAAAAAAEA/6kkzkwE2QEI/s1600-h/audrey.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 265px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/StuYUdFTG8I/AAAAAAAAAEA/6kkzkwE2QEI/s320/audrey.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394072455877958594" /></a><br /><br /><br />..Ας το δοκιμάσουμε μια φορά μόνο εγώ και εσύ. Μόνο εσύ και εγώ. Χωρίς διαλείμματα. Χωρίς δεύτερη σκέψη, χωρίς προσπάθεια. Μη φεύγεις, μείνε..<br /><br />….Αν το ονομάσουμε κάπως αλλιώς αυτό που έχουμε; Μήλο, μπανάνα, μπάλα, σφυρίχτρα; Το πρόβλημα σου είναι η ταμπέλα. Ο,τι θες εκτός από πιπέρι με κάνει να φτερνίζομαι ασταμάτητα.. Αν το είχαμε ποτέ..<br /><br />….Δεν είναι ότι τον σκέφτομαι κάθε μέρα. Αλλά όταν μπει σε ένα χώρο αυτόματα ανιχνεύω την κίνηση του. Σαν άρωμα που έχει μείνει πάνω στο κορμί μου και το κουβαλάω παντού. Σαν δηλητήριο που έχει εισχωρήσει μέσα μου και μου επιτρέπει να το αναγνωρίσω παντού. Παντού. Τώρα είμαστε πλασμένοι από το ίδιο υλικό, χωρίς προσπάθεια.<br /><br />..Μη ζητάς συνταγές από φίλες παιδικές. Θα ξυπνήσεις μια μέρα και δε θα σε νοιάζει πια. Χωρίς προσπάθεια. Θα περάσει δίπλα σου και δε θα καίει πια το σώμα του, ο αέρας γύρω του. Δε θα καίει πια μέσα σου. Αυτός ο διακόπτης είναι πολύ ψηλά για να τον σβήσεις αλλά η λάμπα κάποια στιγμή θα καεί από μόνη της, πάντα καίγεται. Χωρίς προσπάθεια.<br /><br />Για την Δέσποινα που πλησιάζει τις λάμπες όπως οι πεταλούδες. Αφελής και θαραλλέα, για μένα μοιραία.<p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><i style=""><o:p></o:p></i></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-1768177243330259191?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-27704606616701691382009-09-10T16:18:00.000-07:002009-12-15T04:20:37.557-08:00Come on, Gogo, return the ball, can't you, once in a while?".<span style="font-style: italic;font-family:courier new;" >Παρηγορούμαι..</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SqmJxnyi5jI/AAAAAAAAACA/cfE_10TCUcg/s1600-h/tumblr_kolnaxdDSq1qzvy67o1_500.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SqmJxnyi5jI/AAAAAAAAACA/cfE_10TCUcg/s320/tumblr_kolnaxdDSq1qzvy67o1_500.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379982715458348594" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;" >...Αν κάθε χρόνο προσθέτεις μια λέξη</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;" >σε μερικά χρόνια θα μου χαρίσεις μια ολόκληρη πρόταση...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2770460661670169138?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-76256286084904420802009-02-23T10:53:00.000-08:002009-12-15T04:21:15.850-08:00Ο χορός των αιώνια αφηρημένων<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUkUu4YuCI/AAAAAAAAACo/HjuDkv4JtpI/s1600-h/tumblr_kospxz9wxo1qzwqt6o1_500.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 235px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUkUu4YuCI/AAAAAAAAACo/HjuDkv4JtpI/s320/tumblr_kospxz9wxo1qzwqt6o1_500.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387752467819182114" border="0" /></a><br /><br /><br />Κάθε πρωί την βλέπω να κόβει βόλτες γύρω από το τετράγωνο.<br />Καμιά φορά νομίζω πως κοιτάει εμένα και από τότε φτιάχνω πιο δυνατό καφέ.<br />Ισως μυρίζει τους κόκκους και αναζητήσει ένα φλιτζάνι και λίγη συντροφιά.<br />Ο ήλιος έχει αρχίσει να ρίχνει τις πρώτες ζεστές του ακτίνες και τις αντανακλά ευγενικά πάνω στην επιφάνεια του προσώπου της. Δε μπορώ να διακρίνω τα χαρακτηριστικά της. Λάμπει τυλιγμένη στο φως.<br />Ένα πρωί θα κατέβω και θα δω πραγματικά ποια είναι. Ίσως της μιλήσω. Ίσως την κεράσω ένα φλιτζάνι.<br /><br />Ίδια ώρα, ίδιο μέρος. Πιστή στο ραντεβού μας. Πηγαίνει δεξιά στον κάθετο δρόμο και ύστερα χωρίς αιτία περνάει στο απέναντι πεζοδρόμιο. Επαναλαμβάνει την κίνηση της πολλές φορές ακόμα. Αν ήθελε να με δει θα έπρεπε να μείνει στα δεξιά. Ίσως προσπαθεί να με μπερδέψει. Προς το παρόν με μπερδεύει ο αέρας που κινεί τα μαλλιά της. Μια μεθυσμένη κίνηση ότι εστιάζει πάνω σε αυτή. Ίσως είναι τόσο όμορφη που μέθυσε και ο ήλιος. Ίσως είμαι απλά ερωτευμένος.<br /><br />Ξανακάνει το γύρο του τετραγώνου. Στο μυαλό της επικρατεί μια αναρχία σκέψεων.<br />Να πάω πρώτα στο μηχάνημα ή στο παντοπωλείο. Με φτάνουν τα χρήματα ή όχι. Μια βόλτα στη θάλασσα. Το παλτό μου είναι αρκετά χοντρό. Πρέπει να πάρω άδεια.<br />Όχι μόνο σήμερα. Πρέπει να μπω στο τρένο. Στο αεροπλάνο. Πρέπει να φύγω. Με αγαπάει. Δεν είναι εδώ. Τον θέλω. Δε θέλω να με αγαπάει.<br /><br />Με το πέρασμα των ημερών η επιθυμία μου να γνωρίσω αυτό το αλλόκοτο κορίτσι μεγάλωνε. Ήμουν σίγουρος ότι πρέπει να ήταν ρομαντική και ντροπαλή. Θα με πρόσεξε κάποια μέρα στην ουρά του ταχυδρομείου. Με ακολούθησε και από τότε περνάει να με δει. Να με δει να ξυπνάω από ψηλά. Να μάθει τις συνήθειες μου. Να με αποκωδικοποιήσει.<br /><br />Ξυπνούσε πρωί μήπως και τα προλάβει όλα. Μήπως και προλάβει να στρίψει πρώτη στη γωνία και τη χάσει. Και τη χάσει η ζωή που τρέχει πίσω της. Είχε υπολογίσει ότι θα τις έπαιρνε αρκετή ώρα για να κάνει τις μικροδουλειές. Ένα τυχαίο γλίστρημα στο πεζοδρόμιο, μια βόλτα στη βροχή χωρίς ομπρέλα, ένα ξεχασμένο πορτοφόλι, τα κλειδιά πίσω από την πόρτα, η επιλογή ανάμεσα στα ζεστά κουλουράκια. Κάποια μέρα θα έκανε όλες τις δουλειές της σε δέκα λεπτά. Κάποια μέρα θα αποφάσιζε αν θέλει να μείνει η να φύγει και τότε δε θα απέφευγε υποσυνείδητα να ολοκληρώσει τις δουλειές της.<br />Ο δρόμος είναι δεκτικός Δε θα σε μαλώσει γιατί τον επισκέπτεσαι λίγο παραπάνω. Θα χαμογελάσει και θα σε υποδεχτεί. Θα σου προσφέρει εικόνες για να σε βοηθήσει να ξεφύγεις. Να ξεφύγεις από οτιδήποτε προκάλεσε την αρχική σου επίσκεψη. Θα σου φερθεί σαν φίλος που ψάχνει τρόπο να σε ξεκουράσει από τις έγνοιες.<br /><br />Σήμερα το πρωί αποφάσισα να πάρω τον καφέ μου στο χέρι και να κάνω και εγώ μια βόλτα στο τετράγωνο. Ίσως ανακάλυπτα τη ξεχωριστή του μαγεία. Προς το παρόν ήταν μια μάζα από γκρίζους όγκους άκριτα τοποθετημένους. Μετά από τον περίπατο ίσως να έπαιρναν λίγο από τη μαγεία ενός χαμένου ξωτικού.<br /><br />Πέρασα από δίπλα της. Χαμογελούσε και έμοιαζε σαν να ψιθύριζε κάτι. Της είπα καλημέρα αλλά δεν ανταποκρίθηκε. Σίγουρα ντράπηκε έναν ξένο αλλά δε μπόρεσε να κρύψει τη χαρά της, μου χαμογελούσε.<br /><br />Τα παιδάκι στο πεζοδρόμιο προσπαθούσε να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας. Ανέβαινε ένα και ύστερα κατέβαινε δυο. Μετά έκανε δυο βήματα δεξιά και ένα πάνω.<br />Σαν το χορό των αιώνια αφηρημένων. Χαμογέλασε γιατί της θύμισε τον εαυτό της. Κι ύστερα ψιθύρισε: Μια μέρα θα ανέβω όλη τη σκάλα χωρίς να γυρίσω πίσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7625628608490442080?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-38139352871543174002008-11-30T17:10:00.000-08:002009-12-15T04:22:17.104-08:00Η ΑΛΛΗ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUny3ZHsiI/AAAAAAAAADI/z--NOB7tqsk/s1600-h/amelie.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 280px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUny3ZHsiI/AAAAAAAAADI/z--NOB7tqsk/s320/amelie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387756284034920994" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><br /><br />Απόψε δεν ήθελα να κοιμηθώ<br />Ήθελα να μείνω ξύπνια να χαϊδέψω τα μαλλιά σου<br />Κι είναι περίεργο που ποτέ δε ξεκίνησα τη μέρα<br />Λέγοντας σου ένα απλό «καλημέρα, σ αγαπώ»<br />Εκείνο το κορίτσι δε το ξέρω<br />Ήταν μια άλλη<br />Μια άλλη είμαι κι εγώ<br /><br />Μπήκε στο δωμάτιο και όλα τα βλέμματα στάθηκαν πάνω της<br />Οι σπινθήρες των ματιών της ομολογούσαν ότι ήταν πλάσμα εξωτικό<br />Πίστευε κι η ίδια ότι ήταν διαφορετική<br />Και έπεισε κι όλους τους υπόλοιπους<br />Ήθελε να την κατακτήσουν<br />Όχι απλά να την καταλάβουν<br />Σαν χώρα που οι κάτοικοι της αρνήθηκαν να την παραδώσουν<br />Αρνήθηκαν να ενδώσουν σε αλλότριες επιθυμίες<br /><br />Έστησαν κάθε παγίδα για να πιάσουν το αερικό<br />Ξεγλιστρούσε από κάγκελα<br />Πηδούσε από σύννεφα<br />Έκοβε με τα δόντια τα σκοινιά<br />Μέχρι που βρέθηκε στο γυάλινο κόσμο<br />Τοποθέτησαν το δόλωμα στο βαζάκι<br />Και περίμεναν<br />Ήξεραν ότι δεν θα έλεγε όχι στον πειρασμό<br />Δεν ήξερε ότι θα ναι ο τελευταίος της<br />Και όταν μπήκε στο γυάλινο βασίλειο<br />Έκλεισαν γρήγορα το καπάκι<br />Οι φωνές πνίγηκαν<br />Τα χτυπήματα απλά ταρακούνησαν το βάζο<br />Τσούλησε πέρα δώθε<br />Αλλά δε βγήκε ποτέ<br /><br />Απόψε δεν ήθελα να κοιμηθώ<br />Απόψε ήθελα να μείνω να σε κοιτάω μέχρι να χαράξει<br />Κι είναι περίεργο που ποτέ δε σου είπα «καληνύχτα, θέλω να κοιμηθούμε αγκαλιά»<br />Ήταν μια άλλη<br />Μια άλλη είμαι και εγώ<br /><br /><br />Το κορίτσι αυτό κανείς δε μπορούσε να το κατακτήσει<br />Μπορούσες μόνο να προσπαθήσεις να το καταλάβεις<br />Μεγάλωνε σε ένα γυάλινο βάζο<br />Και σε λίγο καιρό είχε πάρει το σχήμα του<br />Το τοποθέτησαν σε μια βιτρίνα<br />Και όλα τα βλέμματα στέκονταν επάνω της<br />Το χαμόγελο της ομολογούσε ότι ήταν πλάσμα ξεχωριστό<br />-Αυτό που όλοι θεωρούσαν χαμόγελο-<br />Έκλαιγε με ένα χαμόγελο<br />Έσφιγγε τα δόντια σαν χαμόγελο<br />Πίστευε ότι ήταν διαφορετική γι αυτό την έκλεισαν σε ένα γυάλινο βάζο<br />Γιατί κανείς δε μπορούσε να την κατακτήσει<br />Δεν επέτρεπε σε κανέναν να έρθει τόσο κοντά<br />Φοβόταν ότι αν κάποιος πλησίαζε<br />Θα έβλεπε μέσα της όσα εκείνη ήθελε να κρύψει<br />Θα απογοήτευε το κοινό της<br />Θα απογοήτευε εσένα που τα βράδια ξενυχτούσες δίπλα της<br />Για να προλάβεις το πρώτο της χαμόγελο το πρωί<br /><br /><br />Κουνούσε το βάζο πέρα δώθε<br />Πέρα δώθε<br />Κυλούσε πάνω στο λείο έδαφος<br />Κι αυτή η ζάλη ήταν σαν τη ρόδα του λούνα παρκ<br />Σαν ναρκωτικό<br />Σαν αγάπη<br />Ίσως τελικά να ήταν διαφορετική<br />Όταν έκανε τον πόνο της γιορτή<br />Εκείνο το κορίτσι δε το ξέρω<br />Ήταν μια άλλη<br />Μια άλλη είμαι κι εγώ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-3813935287154317400?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-83633540461944186862008-09-09T17:03:00.000-07:002009-12-15T04:23:27.163-08:00ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΚΑΙ ΓΕΦΥΡΕΣ<a href="http://i102.photobucket.com/albums/m91/elenstrange/crossroads_by_Pajo89-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; text-align: center;" alt="" src="http://i102.photobucket.com/albums/m91/elenstrange/crossroads_by_Pajo89-1.jpg" border="0" /></a><br /><div>Προχωρούσε γρήγορα να ξεφύγει απο τον αόρατο εχθρό της.<br />Προχωρούσε αργά και σταθερά προς τη κατεύθυνση που είχε χαράξει.<br />Πήγαιναν σε εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις<br />Συγκρούστηκαν αναπόφευκτα.<br />Και όταν κοιτάχτηκαν στα μάτια ήξεραν οτι θα προχωρούσαν καιρό μαζί.<br />Φτάσανε στην άκρη του δρόμου.<br />Ενός μεγάλου δρόμου<br />Μια λεωφόρο ζωής για την οποία δεν είναι όλοι έτοιμοι.<br />Φοβόταν να περάσει.<br />Της έδωσε το χέρι του.<br />Πόσα χέρια της είχαν δοθεί πριν για να οπισθοχωρήσουν με το πρώτο σφύριγμα του ανέμου.<br />'Εμεινε πίσω.<br />Τον άφησε να περάσει μόνο απέναντι.<br />Καθώς τον κοίταγε να απομακρύνεται άκουγε το κρακ<br />Κόκκινα κομμάτια μιας στρογγυλής καρδιάς.<br />Του φώναζε να προσέχει μα δεν είχε σημασία.<br />Επρεπε να περάσει μαζί του.<br />Αυτή έπρεπε να τον προσέχει.<br />Κάθησε στην απέναντι μεριά και τον παρατηρούσε.<br />Προχωρούσε στην άκρη του πεζοδρομίου.<br />Ο αέρας των αυτοκινήτων ήταν τόσο δυνατός<br />Πιο δυνατός ήταν ο φόβος.<br />Απο το φόβο όμως ποιος είναι πιο δυνατός;<br />Μόνο η αγάπη.<br />Αποφάσισε να χτίσει μια γέφυρα για να περάσει απέναντι ασφαλής και να τον βρει,να περπατήσουνε μαζί.<br />Κάθε μέρα που εκείνη τελείωνε και ένα κομμάτι της γέφυρας<br />εκείνος γινόταν μίλια<br />μίλια μακριά<br />Κι όταν πέρασε απέναντι δεν μπορούσε να τον βρει<br />Προσπαθούσε να περάσει έναν άλλο δρόμο μα είχε βρει το σωστό συνοδοιπόρο.<br />Γύρισε πίσω και την κοίταξε.<br />Της φώναξε να προσέχει στα φανάρια<br />Δε σταματάνε όλοι οι οδηγοί<br />Δε σέβονται όλοι τα σήματα<br />Κι ήξερε οτι την νοιάζεται κι αυτό δε μπορούσε να της το πάρει κανείς.<br />Δε καταλάβαινε γιατί έμεινε πίσω<br />Δεν τον είχε αφήσει να καταλάβει<br />Την απόσταση όμως την καθορίζουμε εμείς.<br />Εφτιαξα μια γέφυρα μόνο για να έρθω να σε βρω<br />Ησουν η γέφυρα μου<br />Εγινα καλύτερος άνθρωπος για να σε φτάσω<br />Και για μένα ήσουν σταυροδρόμι μου έμαθες να περνάω μόνος μου το δρόμο<br />Είπε ή έστω έτσι θέλησε να ακούσει<br />Και τώρα τι κάνουμε;<br />Τώρα θα συνεχίσουμε να προχωράμε<br />Θα κρατήσουμε άλλα χέρια<br />Θα γίνουμε γέφυρες και σταυροδρόμια για άλλους πεζοπόρους<br />Μα μη φοβάσαι γιατί πάντα θα κοιτάω στο μέρος σου<br />Θα σε προσέχω μη χτυπήσεις<br />Θα με προσέχεις μη σκοντάψω<br />Θα περπατάμε δρόμους παράλληλους<br />και ίσως κάποια στιγμή να βρεθούμε στην στροφή κάποιου δρόμου<br />Θα σε αγαπάω<br />και θα με αγαπάς<br />γιατί την απόσταση την καθορίζουμε εμείς.<br />Δε χρειάζεται να περπατάμε πάντα μαζί για να είμαστε μαζί.<br />Θα μαι το σταυροδρόμι σου<br />Θα σαι η γέφυρα μου<br />και αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-8363354046194418686?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-46787293052750290712008-09-09T16:20:00.000-07:002009-12-15T04:27:26.851-08:00Ο ΤΟΠΟΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΩ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUnDDwVcBI/AAAAAAAAAC4/woJyWa1QKJ0/s1600-h/tumblr_koxlt7g0Iy1qzj8wro1_400.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 178px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUnDDwVcBI/AAAAAAAAAC4/woJyWa1QKJ0/s320/tumblr_koxlt7g0Iy1qzj8wro1_400.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387755462719795218" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Είχα ένα σπίτι γεμάτο στολίδια ανακατεμένα με σκουπίδια<br />Ήθελα να το κάψω μα μαζί με τα άσχημα θα έκαιγα και τα ωραία<br />Το έσκασα με ένα σάκο γεμάτο τάσεις φυγής, φόβους και μια δίψα για περιπέτεια<br />Κι ένιωθα πως πραγματικά αυτός ο κόσμος μου ανήκει και τόσο καιρό περιμένει μόνο να τον κυριεύσω<br />Στο δρόμο τα μάτια μου άνοιξαν διάπλατα και έτσι έμειναν<br />Από τα θαύματα του κόσμου<br />Απόρησα και αμφέβαλα για το ποιος θα κυριεύσει ποιον<br />Τα μικρά ζώα ήταν πιο φιλικά και προσιτά<br />Σύντομα όμως πλησίαζαν οι γονείς τους και απομακρυνόμουν<br />Εγώ δεν είχα κανέναν να με προστατεύσει εδώ και καιρό<br />Αισθανόμουν υπερήφανη που τα κατάφερνα μόνη μου<br />Όμως μερικές φορές τα βράδια δίπλα στη φωτιά ήθελα κάποιος να με προσέχει<br />Γνώρισα μια πυγολαμπίδα<br />Ήταν ευχάριστη παρέα αλλά δεν με άφηνε να κοιμηθώ τα βράδια<br />Έπεσα σε ποτάμια για να αποφύγω μελίσσια μεθυσμένα από την ίδια τους τη γλύκα<br />Και γέμισα λάσπες<br />Η γη ήταν επιεικής μαζί μου<br />Δεν παραπονιόταν για το λερωμένο χαλί της<br />Μέχρι που έφτασα σε ένα όμορφο σπίτι.<br />Ήταν χτισμένο όλο από πέτρα με μια χαριτωμένη σκέψη που δεν άφηνε τα όνειρα να φύγουν το βράδυ<br />Και έτσι κατοικούσαν πάντα εκεί μαζί του<br />Στη λιμνούλα καθρεφτιζόταν όλη η ευτυχία και η γαλήνη<br />Μου ζήτησε να μείνω για λίγο και αυτό έκανα<br />Ήταν σαν να έχει βρει τον τόπο μου<br />Εκεί όπου άνηκα<br />Αλλά φοβήθηκα πως το ταξίδι μου θα σταματήσει νωρίς<br />Και δε θα δω τι υπάρχει παρακάτω<br />Έτσι ένα πρωί το έσκασα<br />Και συνέχισα να περιπλανιέμαι<br /> Το δάσος είχε πολλές ακόμα ομορφιές να μου χαρίσει<br />Γαλάζιου ουρανούς<br />Πράσινα βατράχια<br />Νόστιμους καρπούς<br />Και γυρολόγους με αστείες ιστορίες<br />Τα βράδια όμως έκλαιγα γιατί κανείς δεν ήταν εκεί να με προσέχει<br />Και είχα ξεχάσει το δρόμο<br />Ακόμα και αν το ήξερα θα φοβόμουν τι θα αντικρίσω<br />Ίσως τώρα αυτός ο τόπος να έχει μια άλλη κυρά<br />Μια σωστή αφέντισσα<br />Ίσως πάλι να μην υπάρχει χώρος για μένα<br />Μα πιο πολύ φοβόμουν ότι μπορεί ένα πρωί να θέλω να ξεφύγω<br />Και να πρέπει να σε αφήσω πάλι μόνο σου<br />Δεν θα το άντεχε η καρδιά μου να σε ξαναπληγώσω<br />Έτσι έμεινα στο δάσος μέχρι που διαλύθηκα στον ουρανό<br />Και έγινα βροχή<br />Μια από τις σταγόνες μου θα σε λούσει και έτσι θα βρεθώ κοντά σου<br />Χωρίς να κινδυνέψω να πληγώσω τα αισθήματα σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-4678729305275029071?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-20670803414606965352008-09-09T16:18:00.001-07:002009-10-01T15:20:17.490-07:00Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟΣ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUrGGl1vII/AAAAAAAAADQ/U7Ao5ZUfHaU/s1600-h/tumblr_kq82xhkI5B1qzz7z4o1_400.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 66px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUrGGl1vII/AAAAAAAAADQ/U7Ao5ZUfHaU/s320/tumblr_kq82xhkI5B1qzz7z4o1_400.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387759913067199618" border="0" /></a><br /><br /><div>Το αποφάσισα. Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ. Το αποφάσισα. Δε θα ξυπνούσα διαφορετικά. Δε μου έλειπε ο ύπνος, ήταν η ζωή που φοβόμουν να αντιμετωπίσω.<br />Έτσι κατέληγα να ζω ανάμεσα στα όνειρα και τους εφιάλτες μου.<br />Το αποφάσισα. Φόρεσα το μπλε φόρεμα με τον άσπρο δαντελωτό γιακά.<br />Είχε κιτρινίσει λίγο. Δεν έβγαινε πια στο πλύσιμο. Το έβγαλα. Αυτό το φορούσα την τελευταία φορά που με είδε. Φόρεσα τη λευκή μου φούστα και το πάλλευκο πουκάμισο μου. Ήμουν ένα χαρούμενο άσπρο σύννεφο στο μπλε ουρανό σου.<br />Όχι. Το φορούσα σε μέρες χαρούμενες. Δεν ήταν μια από αυτές.<br />Φόρεσα ξανά το μπλε φόρεμα.<br />Ήθελα να με θυμάσαι όπως με άφησες.<br />Μια ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν άλλαξε σε ένα κόσμο που δεν σταμάτησε να κινείται.<br />Ήμουν έτοιμη.<br />Περπατήσαμε ως τη στάση του λεωφορείου.<br />Κάθισα προσεκτικά μη λερωθώ.<br />Το παγκάκι γέμισε.<br />Ακούμπησα τη τσάντα στα πόδια μου και έβγαλα ένα τσιγάρο που ποτέ δεν άναψα.<br />Μα το έφερα ως τα χείλια μου και το ένιωσα ως την τελευταία ρουφηξιά.<br />Το παγκάκι άδειασε σχεδόν.<br />Το λεωφορείο έφυγε.<br />Θα ερχόταν το επόμενο.<br />Θα ανέβαινα.<br />Αλήθεια θα ανέβαινα.<br />Θα ερχόταν το επόμενο.<br />Θα ανέβαινα.<br />Αλήθεια θα ανέβαινα.<br />Το αποφάσισα.<br />Ο νεαρός που στεκόταν όρθιος δίπλα μου του έμοιαζε.<br />Σε μια φευγαλέα ανάμνηση της πρώτης του νιότης.<br />Πάντα γελαστός και ανέμελος.<br />Ξεχώριζε.<br />Κοκκινωπά μάγουλα, κατακόκκινα μαλλιά, φακίδες, αδύνατος κορμός, μακριά δάχτυλα.<br />Αυτό πρέπει να σου στοίχισε.<br />Πριν το καταλάβω είχαν περάσει δυο λεωφορεία.<br />Τελικά θα περπατήσουμε.<br />Θα έχω χρόνο στη διαδρομή να προβάρω τα λόγια μου αν χρειαστούν.<br />Να μελετήσω τις αντιδράσεις μου,<br />Τις αντιδράσεις σου.<br />Τις αντιδράσεις του.<br />Να το αποφασίσω.<br />Σταμάτησα στο περίπτερο.<br />Άνοιξα το πορτοφολάκι.<br />Σπάνια κουδούνιζε.<br />Εκνευριστικά όπως τα άλλα.<br />Το έκλεισα.<br />Καλύτερα να διαβάσω τα πρωτοσέλιδα.<br />«Θανατική ποινή»<br />«Εκτέλεση δολοφόνου»<br />«Σκότωσε και τεμάχισε τη μητέρα του παιδιού του»<br />Κάποτε ήμουν υπέρ της.<br />Έφτασα.<br />Στην είσοδο ο φύλακας φάνηκε καχύποπτος.<br />Δεν την είχε ξαναδεί.<br />Χάιδεψε απαλά τα πυκνά κόκκινα μαλλιά της.<br />Της κρατούσα σφιχτά το χέρι μα κανείς δεν με πρόσεχε.<br />Ούτε η ίδια.<br />Μπήκα μαζί της στην αίθουσα.<br />Καθίσαμε πίσω από το τζαμί.<br />Εκείνος κάθισε απέναντι μας.<br />Τα μαλλιά του ήταν άσπρα, αραιά ξεπρόβαλλαν κόκκινες τριχούλες χωρίς την πρώτη τους λάμψη. Το πρόσωπο του ήταν κάτασπρο.<br />Έτσι δεν ήταν ούτε το δικό μου.<br />Δεν τον αναγνώρισα αμέσως.<br />Μα κατάλαβα.<br />Ένα δάκρυ κύλησε κοιτάζοντας την.<br />Κι εκείνος κατάλαβε.<br />Δεν μίλησε μα κατάλαβε.<br />Ούτε εκείνος με αναγνώρισε.<br />Ακούμπησε το χέρι του στο τζάμι.<br />Ήταν πιο μεγάλο και παχύ από το δικό της.<br />Όταν τα ένωναν όμως με κάποιον παράξενο τρόπο ταίριαζαν απόλυτα.<br />Και ξαφνικά το τζάμι ήταν σαν αόρατο και εγώ σχεδόν ορατή.<br />Το αποφάσισα.<br />Είχε χάσει την πρώτη στιγμή που το δαχτυλάκι της έπρεπε να τυλιχτεί γύρω από το δικό του και να τον εγκλωβίσει, για πάντα.<br />Το αποφάσισα.<br />Μπορούσε ακόμα.<br />Το αποφάσισα.. να τους δώσω μια βροχή και ένα ουράνιο τόξο.<br />ΕΝΑΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟ<br />Για πάντα ένα άσπρο σύννεφο στο μπλε ουρανό σου.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-2067080341460696535?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-78118146542233028362008-09-09T16:17:00.001-07:002009-10-01T15:22:15.057-07:00Η ΣΚΑΛΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUrkMEYmpI/AAAAAAAAADg/-MnhGekE8F0/s1600-h/neurikos+erastis.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUrkMEYmpI/AAAAAAAAADg/-MnhGekE8F0/s320/neurikos+erastis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387760429933566610" border="0" /></a><br />Την πρώτη φορά που σε αντίκρισα ήξερα.<br />Εσύ ήσουν ήδη στα μισά της σκάλας και ανέβαινες.<br />Εγώ στεκόμουν στην αρχή και έκανα τα πρώτα μου βήματα.<br />Πρέπει να φαινόμουν μικροσκοπική από αυτό το ύψος.<br />Δε σε φώναξα να με βοηθήσεις.<br />Ήξερα.<br />Ήσουν ένας μεγάλος πρίγκιπας για μεγάλες κοπέλες.<br />Η ηλιαχτίδα μου ήταν σίγουρα για μένα.<br />Μου ζήτησε να ανέβω σταθερά με ένα δικό μου τρόπο.<br />Πίστευε σε μένα και αφού το έκανε εκείνη μπορούσα και εγώ.<br />Ήθελα να σε φτάσω.<br />Και να σε ξεπεράσω.<br />Μόνο για λίγο μέχρι να με διακρίνεις και να επιταχύνεις για να με πιάσεις.<br />Να περπατήσουμε μαζί.<br />Μέχρι τότε μπορούσες να ανέβεις τη σκάλα με άλλους συνοδοιπόρους<br />Κάποιοι θα τρέχουν μπροστά και άλλοι θα μείνουν πίσω.<br />Έτσι απλόχερα σου έδωσα χρόνο να κάνεις κάθε αμαρτία μέχρι να δοκιμάσεις τη μεγαλύτερη.<br />Εμένα.<br />Και δέκα χρόνια μετά σε βρήκα εκεί που σε άφησα.<br />Συνεπείς στο άτυπο ραντεβού με το πεπρωμένο σου.<br />Είχα καθισμένους στον καναπέ μου μια ηλιαχτίδα και έναν μεγάλο πρίγκιπα για ένα μεγάλο κορίτσι σαν εμένα.<br />Κατευθύνθηκα στην κουζίνα.<br />Έβγαλα μια τούρτα.<br />Μια τούρτα που θαρρείς πως χώραγε και άλλες εκπλήξεις.<br />Ο καθένας σε αυτό το σπίτι γιόρταζε την δική του χαρά<br />Στο Χολ κοντοστάθηκα.<br />Μια ακόμα ζαλάδα.<br />Τώρα επεκτάθηκε.<br />«Να τη ξεριζώσεις. Είναι εποχιακό λουλούδι. Θα σου μαραθεί και θα γεμίσει ξερά φύλλα την αυλή σου»<br />Περίμενα με τις ρίζες μου έτοιμες να ξεριζωθούν μια απάντηση.Άκουσα έναν άλλον ήχο.<br />Έμοιαζε με φιλί ανέμου.<br />Έσκυψα να δω και είδα.<br />Το φως να τον πλημμυρίζει.<br />«Έρχεται το επιδόρπιο»<br />Τοποθέτησα τη μεγάλη τούρτα μπροστά τους.<br />Την έκοψα σε κομματάκια και τη μοίρασα.<br />Το χέρι μου τρεμόπαιξε από την σύγχυση.<br />Δικαιολογήθηκα για την αδεξιότητα μου, τη φυσική έλλειψη χάρης.<br />Για την σκάλα που δεν ανέβηκα ολόκληρη και κοντοστάθηκα να με προφτάσεις έπρεπε να δικαιολογηθώ.<br />Τελείωσαν.<br />Όχι ακόμα.<br />Τελείωσαν προς το παρόν το γλυκό τους.<br /><br />Επέμενα να τη συνοδέψω σπίτι και να φύγει κατευθείαν για δουλειά.<br />Πήρε τα κλειδιά από το τραπεζάκι.<br />Ξεκλείδωσε.<br />Άνοιξε την πόρτα του γκαράζ.<br />Χάθηκαν στο σκοτάδι τόσο όσο αρκούσε για να μη τους χάσω.<br />Ακολούθησα πάνω στο σύννεφο μου.<br />Μπροστά στο σπίτι της σταμάτησαν.<br />Της άνοιξε την πόρτα.<br />Πάντα ένας μεγάλος πρίγκιπας.<br />Εκείνη ξεχύθηκε επάνω του.<br />Ανέβηκαν στο διαμέρισμα.<br />Τους έδωσα το χρόνο που χρειάζονταν.<br />Ξεκλείδωσα με τα δεύτερα κλειδιά και κάθισα στο σαλόνι.<br />Αυτή τη φορά τελείωσαν.<br />Κι αυτοί.<br />Κι εγώ.<br />Και όλα.<br />Σηκώθηκε να πιει νερό.<br />Με είδε στο μισοσκόταδο.<br />Δεν ήμουν λουσμένη πια στην ασημόσκονη.<br />Είχα σκορπίσει στον αέρα.<br />Προσπάθησε να πει κάτι.<br />Μα η φωνή του χάθηκε.<br />Σαν πέτρα που δεν έφτασε ποτέ στον πάτο του πηγαδιού.<br />«Φώναξε την»<br />Άνοιξα αργά τη τσάντα μου.<br />Δε βιαζόμουν.<br />Εγώ το όνειρο μου το είχα σκίσει.<br />Το είχα ζαρώσει και το είχα πετάξει στα σκουπίδια.<br />Τώρα έπαιζα με το δικό τους.<br />Έπιανα την ανησυχία στο βλέμμα τους.<br />Το κοκκίνισμα από κάθε ένταση.<br />Ένα λαγός, ένα μαχαίρι, ένα πιστόλι, κώνειο.<br />Όχι.<br />Ένα χαρτί και ένα μακρόστενο πλαστικό με δυο ενδείξεις.<br />«Να μου ζήσει. Η σκάλα των ονείρων μου του ανήκει»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7811814654223302836?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-40253897272322784982008-09-09T16:13:00.000-07:002009-10-01T15:23:42.477-07:00ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUr5mGaBzI/AAAAAAAAADo/8oA9tg0HUQY/s1600-h/tumblr_kq8092QjA11qzz7z4o1_400.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 194px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUr5mGaBzI/AAAAAAAAADo/8oA9tg0HUQY/s320/tumblr_kq8092QjA11qzz7z4o1_400.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387760797698623282" border="0" /></a><br /><br /><div>Κοίταζε τα πόδια της.<br />Τα σημάδια ήταν εμφανή.<br />Αγκάλιαζαν τον αστράγαλο της σαν στεφάνι.<br />Ηταν βαθιά χαραγμένα στο δέρμα της.<br />Δε μπορούσα να ξεχάσει τόσο εύκολα.<br />Την κρατούσε.<br />Στο ξύλινο δωμάτιο.<br />Δεμένη σε εκείνη την παλιά καρέκλα με το πλεκτό κάθισμα.Πρέπε να έμεινε εκεί για πολύ καιρό.<br />Τόσο καιρό που προσπαθούσε να ακούσει έναν παλμό για να καταλάβει αν ήταν ζωντανή. Συγκεντρώθηκε. Απέραντη ησυχία. Η τέλεια σιωπή.<br />Αρχισε να φοβάται πως ήταν νεκρή. Ακινησία. Αδράνεια.<br />Εκείνη ήταν αθλήτρια. Αθλήτρια της ζωής.<br />Τα πόδια της ήταν το όχημα της. Τα χρειαζόταν.<br />Ηξερε οτι κάποια μέρα θα την πάνε εκείνη που αγαπάει. Το τι θα συναντούσε εκεί όμως ήταν μια άλλη ιστορία.<br />Δεν πονούσε.<br />Την είχε συνηθίσει την άβολη καρέκλα, την άβολη ατμόσφαιρα.<br />Τη φρόντιζε με πατρική στοργή.<br />Ηταν ασφαλής μέσα στην ανασφάλεια της. Είχε αναρωτηθεί τι υπήρχε εκεί έξω. Δεν είχε ζητήσει βοήθεια.<br />'Ακουγε συχνά κόσμο να περνά Ζωή. Κίνηση.<br />Τον άφηνε να την προσπερνά.<br />Ωσπου μια μέρα άκουσε τρια μικρά κοφτά χτυπήματα στο παραθυρόφυλλο.<br />Και τρια μικρά κοφτά χτυπήματα στην καρδιά της. Να σηκωνόταν να ανοίξει πριν ούτε λόγος.<br />Αλλωστε το δωμάτιο αυτό της παρείχε ο,τι μπορούσε να ζητήσει και ήξερε οτι ήταν για πάντα.<br />Για πάντα.<br />Η καρδιά της τώρα έδινε ρυθμό σε όλο το σώμα. Αποκρίθηκε με την ίδια μυστικότητα στο χτύπημα.<br />Σύντομα ήταν εκεί έξω και έτρεχε ασταμάτητα.<br />Αν μια επιθυμία μπορούσε να κινήσει τη γη, ο σεισμός που γινόταν μέσα της ήταν ικανός να δώσει αρκετή ενέργεια στο σώμα της για να κινηθεί ως εκείνο το σημείο που το μονοπάτι γίνεται πάλι διασταύρωση.<br />Είδε τα φώτα της πόλης απο μακριά. Της έκαιγαν τα μάτια.<br />Και τα πυροτεχνήματα. Πομπώδη. Μοναδικά.<br />Κράτησαν μέχρι το πρώτο ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων της.<br />Και την ενοχλούσε το πολύ της μέρας του, το λίγο της νύχτας του.<br />Μα πιο πολύ την ενοχλούσε που δε μπορούσε να βρει τον εαυτό της και έχανε και εκείνον.<br />Ξάπλωσε κάτω απο τη σκιά ενός δέντρου και κοίταξε τα πόδια της.<br />Τα σημάδια μέσα της ήταν εμφανή.<br />Η αγκαλιά του είχε αποδειχτεί η ασπίδα της.<br />Δε μπορούσε να ξεχάσει τόσο εύκολα πως την κρατούσε στην αγκαλιά του. Εκείνο το ξύλινο δωμάτιο έπλεκε ένα δίκτυ ασφαλείας γύρω της.<br />Η καρδιά της δε χτυπούσε δυνατά. Δεν ήταν νεκρή.<br />Ηταν γαλήνια μέσα στα δεσμά της.<br />Δεσμά που αποτέλεσαν τα φτερά της. Δε χρειαζόταν πια τα πόδια της.<br />Δε χρειαζόταν να τρέξει μακριά.<br />Δε φοβόταν.Ανοιξε τα φτερά της και γύρισε δίπλα του.<br />Την κράτησε στην αγκαλιά του και ήξερε οτι είναι για πάντα.ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-4025389727232278498?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-53323216089971631792008-09-09T16:11:00.001-07:002009-10-01T15:24:39.088-07:00ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΩΝ ΣΚΙΩΝ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUsH8vN3rI/AAAAAAAAADw/bsNIg73lN5U/s1600-h/trainspotting.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 170px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUsH8vN3rI/AAAAAAAAADw/bsNIg73lN5U/s320/trainspotting.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387761044293541554" border="0" /></a><br />Σκοτάδι.<br />Είχε βρει τη θέση της στα πλακάκια του μπάνιου.<br />Μικρόσωμη καθώς ήταν κουλουριασμένη κάτω από το κενό που άφηνε ο νιπτήρας.<br />Σκιές στους τοίχους.<br />Δεν το ήθελε.<br />Δεν ζήτησε τη γνώμη της. Μόνος του. Περήφανα. Ψυχρά το τελείωσε.<br />Δίχως επισημότητα.<br />Δίχως εξήγηση.<br />Καμιά προειδοποίηση.<br />Σηκώθηκε το πρωί.<br />Χωρίς εξήγηση,<br />Φώναξε το όνομα του πολλές φορές. Δεν έλαβε καμιά απάντηση.<br />Ένας κρότος.<br />Μια φευγαλέα σκιά.<br />Τώρα έμοιαζαν να ξεχύνονται από τη χαραμάδα και θεριεύουν.<br />Κρύωνε.<br />Προσπάθησε να σχηματίσει έναν αριθμό.<br />Δε τα κατάφερε.<br />Μια σκιά χόρευε μπροστά της.<br />Μια φιγούρα συνάμα εξωτική και απόκοσμη.<br />Τη ζήλευε.<br />Την ήθελε δικιά της.<br />Άρχιζε να ζαλίζεται.<br />Της ζήτησε να σταματήσει.<br />Μα όταν το έκανε ένιωθε τη μοναξιά να την παραλύει<br />Και τη ζητούσε πίσω.<br />Χόρεψαν μαζί σε πολλές γιορτές πριν γίνουν αχώριστες φίλες.<br />Της την είχε συστήσει ένας άνδρας που κουβαλούσε τη μαγεία των χρόνων που έχουν περάσει.<br />«Δοκίμασε, δε θα χάσεις. Δε θα σε εγκαταλείψει αν είσαι δίπλα της»<br /><br />Έβαλε κάτι στο χέρι της και το έκλεισε γερά.<br />Χτύπημα στο κουδούνι. Σιωπή.<br />Ο τρελός χορός είχε καταλαγιάσει.<br />Είχε ρουφήξει το σκοτάδι του.<br />Ξαναχτύπησε.<br />Σιωπή.<br />Ένας γείτονας του άνοιξε την εξώπορτα.<br />Σερνόταν στην πόρτα της μα μια τούφα από μακριά μαύρα μαλλιά της τύλιγε το πόδι και την τραβούσε πίσω.<br />Δοκίμασε να χτυπήσει την εσωτερική πόρτα.<br />Σιωπή.<br />Φώναξε το όνομα της.<br />Είχε φτάσει στο διάδρομο.<br />Ως εκεί.<br />Απευθύνθηκε στον διαχειριστή.<br />Τον παρακάλεσε.<br />Τη χρειάζονταν.<br />Όλο το μαγεμένο δάσος την έψαχνε.<br />Τάχα μου πως έχασε το μαντίλι της και την έκλεψαν.<br />Κατέβηκαν τις σκάλες.<br />Πλησίασαν την πόρτα.<br />Ήταν ελάχιστα ανοιχτή.<br />Προσπάθησε να σπρώξει την πόρτα μα κάτι την εμπόδιζε.<br />Χώθηκε στο μικρό κενό.<br />Ήταν εκείνη.<br />Μια νεράιδα χαμένη στο πανηγύρι των σκιών.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-5332321608997163179?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2443428129426847960.post-70527191761608116152008-09-09T16:10:00.000-07:002009-10-01T15:20:48.367-07:00Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUrO6yFO8I/AAAAAAAAADY/7p86fMdgbpE/s1600-h/melaxrinos+aggelos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_t-_S-5UUd48/SsUrO6yFO8I/AAAAAAAAADY/7p86fMdgbpE/s320/melaxrinos+aggelos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387760064516144066" border="0" /></a><br /><img src="file:///C:/Users/D85F%7E1/AppData/Local/Temp/moz-screenshot-3.jpg" alt="" /><img src="file:///C:/Users/D85F%7E1/AppData/Local/Temp/moz-screenshot-4.jpg" alt="" /><br /><br /><br /><br /><br />Η αλήθεια μου είπε καλημέρα με ένα ειρωνικό χαμόγελο<br />Ο θεός γέλασε με τα σχέδια μου<br />Και εγώ τους αγνόησα επιδεικτικά<br />Ζήλευαν<br />Τύλιξα το γυμνό κορμί μου με χρώματα γιορτινά<br />Και με κορδέλες τα μαλλιά μου<br />Φίλησα την ηλιαχτίδα στο μέτωπο<br />Και κατέβηκα στο δρόμο με τα πολλά σταυροδρόμια<br />Έψαχνα να σου κάνω ένα δώρο<br />Ένα μικρό θησαυρό<br />Να το κουβαλάς μαζί σου<br />Ίσως αυτό να το αντέχεις περισσότερο<br />Θα είναι ελαφρύ για να μη σε βαραίνει<br />Μόνο βάρος δε θέλω να γίνει<br />Είναι για να σου φέρνει χαρά όταν δεν μπορώ εγώκαι να σε προστατεύει<br />Μάλλον για να με αντιπροσωπεύει<br />Ένας άγγελος<br />Αυτό ήταν<br />Μικρός για να είναι αόρατος σε όποιον δεν ξέρει<br />Μεγάλος για όποιον μπορεί να καταλάβει<br />Θα τύλιγε το λαιμό σου όπως τύλιγα τα χέρια μου γύρω από αυτόν<br />Θα ανάσαινε πάνω στο στήθος σου<br />Και θα ζέσταινε την καρδιά σου<br />Στα χέρια μου πέσανε στάχτες από τον ουρανό<br />Μαύρο χρυσάφι<br />Στύλωσα τα μάτια μου σε έναν ένα κόκκινο ουρανό που δεν είχα θέση<br />Τα μελαχρινά της μαλλιά χάιδευαν τους ώμους<br />και το κεφάλι της φώλιαζε στο στήθος σου.<br />Είχα ένα δώρο για σένα μα εσύ είχες ένα καλύτερο<br />Ήταν η ώρα που οι άγγελοι μαθαίνουν να πετάνε και τα σύννεφα να τραγουδάνε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2443428129426847960-7052719176160811615?l=eleniriga.blogspot.com' alt='' /></div>Elen Kinghttp://www.blogger.com/profile/07193451857584806163noreply@blogger.com0